Tanrı
Tanım
Tanrı, mutlak, aşkın ve en yüce varlık olarak düşünülen metafizik kavramdır.
Cümle
“Tanrı, mutlak yetkinliktir.”
Eş / Yakın Anlam
-Zıt Anlam
-Bağlam
- Ontolojik, kozmolojik ve ahlaki argümanlar bağlamında ele alınır.
- Din felsefesinde varlık, bilgi ve değer temeli olarak kullanılır.
Kapsam ve Sınırlar
- Tanrı kavramı deneysel olarak doğrulanamaz.
- Tanımlar kültürel ve teolojik geleneklere göre değişir.
Kullanım Örnekleri
- Ontolojik Tanrı kanıtı
- Ahlakın Tanrı temelli açıklanması
Yanlış Kullanımlar
- Tanrı’yı insanî niteliklerle doğrudan özdeşleştirmek
- Tanrı kavramını yalnızca mitolojik bir figür gibi ele almak
Anlam Dönüşümü
- Antik çağda kozmik ilke olarak düşünülmüştür.
- Klasik teizmde kişisel ve mutlak varlık anlayışı gelişmiştir.
Kavram Kökeni
- Türkçe: tanrı
- Yüce varlık anlamı
Disiplinlere Göre Kullanım
Tanrı, varlık, bilgi ve ahlakın nihai temeli olarak ele alınır ve Tanrı kanıtları tartışılır.
Tanrı, zorunlu varlık, mutlaklık ve aşkınlık kavramlarıyla ilişkilendirilir.
Filozoflar Arası Kullanım Farkı
Tanrı’yı, kendisinden daha mükemmeli düşünülemeyen varlık olarak tanımlamıştır.
Tanrı’nın varlığını kozmolojik ve teleolojik argümanlarla temellendirmiştir.
Tanrı’yı doğayla özdeş, zorunlu ve tek töz olarak kavramsallaştırmıştır.