Doğru
Tanım
Doğru, bir yargının, eylemin ya da önermenin belirli ölçütlere ve bağlama uygun olması durumudur.
Cümle
“Doğru, düşüncenin varlıkla uygunluğudur.”
Bağlam
- Epistemolojide doğruluk kuramları bağlamında ele alınır.
- Mantıkta önermelerin geçerliliğiyle ilişkilidir.
- Etikte eylemlerin normlara uygunluğunu ifade eder.
Kapsam ve Sınırlar
- Doğru kavramı bağlama göre anlam değiştirir.
- Etik doğrular ile mantıksal doğrular özdeş değildir.
Kullanım Örnekleri
- Bir matematik önermesinin doğru olması
- Bir davranışın ahlaken doğru sayılması
Yanlış Kullanımlar
- Doğruyu mutlak ve değişmez kabul etmek
- Bilgisel doğruluk ile ahlaki doğruluğu karıştırmak
Anlam Dönüşümü
- Klasik felsefede uygunluk anlayışı baskındır.
- Modern felsefede çoğul doğruluk teorileri geliştirilmiştir.
Kavram Kökeni
- Türkçe: doğru
- Uygunluk ve isabet anlamı
Disiplinlere Göre Kullanım
Doğru, bilginin gerçeklikle uygunluğu bağlamında değerlendirilir.
Doğru, önermelerin geçerliliği ve doğruluk değeriyle ilişkilidir.
Doğru, eylemlerin normlara ve ahlaki ölçütlere uygunluğunu ifade eder.
Filozoflar Arası Kullanım Farkı
Doğruyu, düşüncenin varlıkla uygunluğu olarak tanımlar.
Doğruyu, bilginin koşulları ve normatif bağlamlar içinde ele alır.
Doğruyu, pratik sonuçlar ve işe yararlılık açısından değerlendirir.