Ruh
Tanım
Ruh, canlılığı, bilinci ve idraki mümkün kılan metafizik varlık ilkesidir.
Cümle
“Ruh, bedenin değil; hakikatin taşıyıcısıdır.”
Eş / Yakın Anlam
-Zıt Anlam
-Bağlam
- Metafizikte beden–ruh ilişkisi bağlamında ele alınır.
- Tasavvufta ilahi nefhanın taşıyıcısı olarak görülür.
Kapsam ve Sınırlar
- Ruhun mahiyeti akılla tam olarak kavranamaz.
Kullanım Örnekleri
- Bedenin ölümünden sonra ruhun varlığı tartışmaları
Yanlış Kullanımlar
- Ruhu maddi bir unsur gibi tasvir etmek
Anlam Dönüşümü
- Hayat nefesi anlamından metafizik varlık ilkesine dönüşmüştür.
Kavram Kökeni
- Arapça: rūḥ
- Can ve hayat nefesi anlamı
Disiplinlere Göre Kullanım
Ruh, ilahi nefhanın taşıyıcısı olarak görülür ve insanın hakikatle kurduğu bağın temelini oluşturur.
Ruh, bedenden bağımsız bir varlık ilkesi olarak ele alınır ve canlılık ile bilinç sorunları bağlamında tartışılır.
Filozoflar Arası Kullanım Farkı
Ruhu, bedenden bağımsız ve sürekliliği olan bir cevher olarak tanımlamış, akli idrakin kaynağı saymıştır.
Ruhu, ilahi hakikatin insandaki tezahürü olarak yorumlamış ve varlık mertebeleri içinde konumlandırmıştır.