Tanım: A posteriori, deneyim ve gözleme dayanarak elde edilen bilgiyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: A priori, deneyime başvurmadan bilinebilen bilgi türünü ifade eder.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Absürd, insanın anlam arayışı ile evrenin bu arayışa kayıtsızlığı arasındaki uyumsuzluğu ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Açık teizm, Tanrı'nın gelecekteki özgür insan eylemlerini kesin olarak bilmediğini savunan teistik yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Açıklama, bir olgunun nedenlerini, koşullarını veya işleyiş mekanizmasını ortaya koyma sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Adalet, hakların ve yükümlülüklerin eşitlik ve hakkaniyet ilkesine göre dağıtılmasıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Adet, birey veya toplum tarafından süreklilik kazanmış davranış biçimidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Af, yapılan bir hataya karşı ceza vermekten bilinçli olarak vazgeçmeyi ifade eder. İslam ahlakında af, hem ilahi bir sıfat hem de insan için ahlaki bir erdem olarak kabul edilir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Aforizma, düşünceyi kısa, yoğun ve çarpıcı bir biçimde ifade eden özlü sözdür.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Disiplin

Tanım: Aforoz, bir kişinin dini toplulukla olan bağının resmî olarak kesilmesini ifade eden yaptırımdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Agnostik, Tanrı’nın varlığı ya da yokluğu hakkında kesin ve temellendirilmiş bilgiye ulaşılamayacağını savunan kişidir.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Agnostisizm, Tanrı'nın varlığı veya yokluğu hakkında kesin bilgiye ulaşılamayacağını savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Ahiret, dini düşüncede dünya hayatından sonra başlayacağı kabul edilen varoluş aşamasını ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Ahkâm-ı ilâhiyye, Allah’ın iradesine dayanan ve varlık, kader, hüküm ve düzen alanlarını kapsayan genel ilahi hükümleri ifade eden kelam terimidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Ahkâm-ı şer’iyye, İslam hukukunda mükelleflerin fiillerine yönelik olarak Allah tarafından konulan bağlayıcı ve düzenleyici hükümlerin tamamını ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Ahlak, bireyin davranışlarını yönlendiren değerler, normlar ve doğru-yanlış yargılar bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Ahlaki ontoloji, ahlaki değerlerin ve normların ontolojik statüsünü konu edinen felsefi yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Ahlaki özerklik, bireyin ahlaki yasaları dış otoritelerden bağımsız olarak kendi aklıyla belirleyebilme yetisini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Ahmak, düşünme ve muhakeme yetisini kullanmayan, bilgiye rağmen yanlışta ısrar eden kimseyi ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Ahura Mazda, Zerdüştlük inancında evrenin yaratıcısı ve ahlaki düzenin kaynağı olan yüce ilahi varlıktır. Bilgelik, iyilik ve kozmik düzen Ahura Mazda’nın temel nitelikleri olarak kabul edilir.

Detay
Etimoloji

Avestçe

Tanım: Akâid, İslam dininde inanılması zorunlu kabul edilen temel inanç esaslarını konu edinen ilim dalıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Akıl, düşünme, yargılama ve çıkarım yapma yetisini ifade eden zihinsel kapasitedir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Akıl Çağı, insan aklının otorite ve gelenek karşısında temel bilgi ve değer kaynağı olarak kabul edildiği tarihsel düşünce dönemidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Akıl yürütme, önermeler arasında ilişki kurarak yeni bir yargıya ulaşma sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Akılcılık, bilginin temel kaynağının duyusal deneyim değil, aklın kendisi olduğunu savunan felsefi yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Akl-ı selim, ön yargıdan ve aşırılıktan arınmış, sağlıklı ve dengeli aklı ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Aksiyom, bir sistem içinde doğruluğu kabul edilen ve kanıt gerektirmeyen temel önermedir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Aksiyon potansiyeli, nöron zarında oluşan ani elektriksel değişimdir.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Aktüel, bir varlığın ya da niteliğin fiilen gerçekleşmiş ve etkin durumda olmasıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Alan, uzayın her noktasına fiziksel büyüklüklerin atandığı soyut bir yapıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Alçakgönüllü, kişinin kendisini başkalarından üstün görmeden, sınırlılığının farkında olarak ölçülü ve mütevazı bir tutum sergilemesini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Alegori, soyut düşünce ve kavramların sembolik anlatım yoluyla somut bir hikâye içinde ifade edilmesidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Âlem, Allah’ın dışında kalan ve yaratılmış olan tüm varlıkların bütünü anlamına gelen kelam ve felsefe kavramıdır. Maddî ve manevî tüm varlık alanlarını kapsar.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Alevî, Hz. Ali’ye bağlılığı ve ona atfedilen manevi otoriteyi merkeze alan, tarihsel, kültürel ve inançsal yönleri bulunan geniş bir dini kimliği ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Algı, duyular aracılığıyla elde edilen verilerin bilinçte düzenlenmesi ve anlamlı hale getirilmesi sürecidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Alîm, bilgi sahibi olan ve bilme yetisine sahip bulunan kimseyi ya da Allah’ın her şeyi bilen sıfatını ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Alışkanlık, tekrarlanan davranışların zamanla bilinçli karar gerektirmeden ortaya çıkmasıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Allah, İslam inancında mutlak, tek, ezeli ve ebedi olan zorunlu varlık olarak kabul edilen Tanrı’dır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Alt küme, elemanlarının tamamı başka bir kümenin içinde bulunan kümedir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Alt parçacık, atomu oluşturan veya atomdan daha temel kabul edilen fiziksel birimdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Altın orta, aşırılıklar arasında dengeli ve erdemli tutumu ifade eden etik ilkedir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Altruizm, bireyin kendi çıkarlarını geri plana alarak başkalarının iyiliğini gözetmesini ahlaki bir ilke olarak benimseyen düşünce ve davranış anlayışıdır.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Altyapı, bir toplumun üretim biçimi ve ekonomik ilişkilerinden oluşan temel yapıyı ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Amaç, bir eylemin veya sürecin yöneldiği sonuç ya da hedef durumdur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Amel, insanın iradeli olarak gerçekleştirdiği davranış ve fiilleri ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Ampirik, deney ve gözleme dayanan bilgi ve yöntemleri ifade eder.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Ampirizm, bilginin deney yoluyla elde edildiğini savunan epistemolojik yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Anakronizm, bir olgu veya düşünceyi ait olmadığı tarihsel bağlam içinde değerlendirme hatasıdır.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Analitik, karmaşık bir bütünü daha basit bileşenlerine ayırarak incelemeyi ifade eden yaklaşımı tanımlar.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Analitik felsefe, felsefi problemleri dil, mantık ve kavramsal çözümleme yoluyla ele alan yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Analiz, bir bütünü oluşturan unsurları ayırarak inceleme ve anlamlandırma yöntemidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Analoji, iki şey arasındaki benzerlikten hareketle çıkarım yapmayı ifade eden akıl yürütme biçimidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Disiplin

Tanım: Analoji, iki veya daha fazla şey arasındaki benzerliklerden hareketle çıkarım yapma yöntemidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Anane, hadis ilminde bir rivayetin “falanca, falancadan rivayet etti” şeklinde aktarılmasını ifade eden teknik terimdir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Anarşizm, her türlü zorlayıcı otoriteyi reddeden siyasal düşünce akımıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Anlam, bir ifade, işaret veya düşüncenin neye gönderimde bulunduğunu ya da nasıl kavrandığını belirleyen içeriktir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Anlam krizi, bireyin yaşamına yön veren değer ve amaçların geçerliliğini yitirmesi durumunu ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Anlama, bir anlam içeriğini bağlamı içinde çözümleyerek kavrama sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Anlama-açıklama ayrımı, insan bilimleri ile doğa bilimleri arasındaki yöntem farkını ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Anlamın kullanımı, bir dilsel ifadenin anlamının, soyut tanımlardan ziyade fiilî kullanım pratikleri içinde ortaya çıkmasıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Anlamlandırma, deneyim ve olgulara zihinsel ve kültürel çerçeveler içinde anlam yükleme sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Anlamlılık, bir ifadenin dilsel ve kavramsal olarak anlam taşıma niteliğidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Anlamsızlık, varlık, değer veya amaç ile kurulan bağın kopması ya da kurulamaması durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Anlatı, olayların belirli bir düzen ve anlam çerçevesinde aktarılmasıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Anlatım, düşünce, bilgi veya olayların belirli bir düzen içinde aktarılmasıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Anomi, toplumsal normların etkisini kaybettiği ve bireylerin yönsüzleştiği durumdur.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Anormal, belirli normların dışında kalan veya olağan kabul edilmeyen durumdur.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Antikçağ, yazının icadından Ortaçağ’ın başlangıcına kadar uzanan, klasik uygarlıkları ve ilk felsefi sistemleri kapsayan tarihsel dönemdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Antropomorfizm, insan niteliklerinin Tanrı’ya veya insan dışı varlıklara atfedilmesi anlayışıdır. Kelamda bu yaklaşım, Tanrı’yı yaratılmışlara benzetme riski nedeniyle eleştirilmiştir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Antropoteizm, Tanrı’nın insan nitelikleriyle tasvir edilmesi veya Tanrı anlayışının insan merkezli olarak kurulmasını ifade eden görüştür.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Apateist, Tanrı’nın varlığı veya yokluğu meselesini anlamsız ya da önemsiz bularak bu tartışmaya kayıtsız kalan kişidir.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Apolitik, siyasal süreçlere, ideolojilere veya kamusal karar mekanizmalarına bilinçli olarak mesafeli durma tutumunu ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Apolojetik, dini inançların rasyonel ve felsefi temelde savunulmasını amaçlayan disiplindir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Apoloji, bir inanç veya düşünce sistemini eleştirilere karşı savunmayı amaçlayan düşünsel faaliyettir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Apolojistler, belirli bir inanç veya öğretiyi eleştirilere karşı sistemli biçimde savunan düşünürlerdir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Aporia, felsefi düşüncede çözümü olmayan ya da geçici olarak çözümsüz görünen zihinsel çıkmaz durumudur.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Araç, bir amaca ulaşmak için kullanılan vasıta veya yöntemdir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Araştırma, sistemli gözlem ve inceleme yoluyla bilgi üretme sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Araz, kendi başına var olamayan ve ancak bir cevherde bulunarak varlık kazanan niteliktir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Arete, bir varlığın kendi doğasına uygun biçimde yetkinleşmesi ve mükemmelliğe ulaşması anlamına gelen erdem kavramıdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Argüman, belirli bir sonucu desteklemek amacıyla düzenlenmiş öncüller bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Aristokrasi, yönetimin erdemli ve yetkin azınlık tarafından yürütülmesi gerektiğini savunan yönetim biçimidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Arkhe, Antik Yunan felsefesinde evrendeki tüm varlıkların dayandığı ilk ilke, köken veya temel gerçeklik anlamına gelir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Arşiv, belgelerin sistemli biçimde saklandığı ve korunduğu yerdir.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Âsârîlik, inanç meselelerinde akli yorumdan kaçınarak Kur’an, sünnet ve sahabe rivayetlerini esas alan, selef merkezli kelam yaklaşımıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Asimetrik, bir yapının veya ilişkinin dengeli, eş oranlı ya da simetrik olmama durumunu ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Aşk, insanın kendisini aşan bir değere yönelmesini sağlayan derin sevgi ve bağlılık halidir. Felsefe ve tasavvufta aşk, hakikate ulaşmanın yolu olarak görülür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Aşkın, deneyim ve fenomenler alanının ötesinde olanı ifade eden felsefi niteliktir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Askıya alma, dünyaya dair doğal kabullerin bilinçli olarak paranteze alınmasıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Ateist, Tanrı’nın varlığına inanmadığını veya bu inancı reddettiğini savunan kişidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Ateizm, Tanrı'nın varlığını reddeden ya da Tanrı inancını benimsemeyen görüştür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Atom, bir elementin kimyasal özelliklerini taşıyan en küçük yapısal birimdir.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Avam, eğitim ve ayrıcalık bakımından seçkin olmayan geniş halk kesimini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Aydınlanma, aklın otorite ve gelenek karşısında temel ölçüt kabul edildiği düşünsel ve tarihsel dönemdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Aydınlanmacılık, aklı, eleştirel düşünceyi ve bilimi insanın özgürleşmesinin temel aracı olarak gören düşünsel harekettir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Ayin, dini veya kutsal anlam taşıyan sembolik ve düzenli uygulamalardır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Azap, yapılan fiillerin karşılığı olarak ilahi veya ahlaki düzen içinde acı ve ceza içeren bir durum ya da süreci ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Bağıntısal ontoloji, varlıkların niteliklerini karşılıklı bağıntılar üzerinden tanımlayan ontolojik yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Bağlam, bir ifadenin, düşüncenin veya eylemin anlam kazandığı çevresel ve kavramsal çerçevedir.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Bâtın, bir şeyin içsel, derin ve doğrudan görünmeyen anlam boyutudur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Bâtınîlik, dini metinlerin görünen anlamlarının ötesinde gizli ve sembolik manalar taşıdığını savunan ezoterik yorum anlayışıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Bedensellik, öznenin dünyayla kurduğu ilişkinin bedensel boyutunu ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bekâ, fenâ tecrübesinden sonra kulun ilahi irade ve hakikatle uyumlu biçimde varlığını sürdürmesi hâlidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Belge, geçmişe dair bilgi içeren yazılı veya maddi kayıttır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Belirsizlik, bir durumun, bilginin veya sonucun net biçimde belirlenememesi halidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Bellek, geçmiş deneyimlerin zihinde saklanması ve gerektiğinde yeniden çağrılması yetisidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bencillik, bireyin kendi çıkarını başkalarının zararına olacak biçimde öncelemesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Benlik, bireyin kendisini süreklilik içinde özne olarak deneyimlemesini sağlayan yapıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Benmerkezcilik, bireyin kendi ihtiyaç, çıkar ve bakış açısını merkeze alarak başkalarının deneyimlerini ikincil ya da önemsiz görmesi eğilimidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Benzeşim, iki veya daha fazla şey arasında kurulan yapısal veya işlevsel benzerliği ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Betimleme, deneyimin olduğu gibi ortaya konulmasını amaçlayan yöntemdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Beyin, sinir sisteminin merkezi organı olarak bilişsel ve bedensel işlevleri düzenler.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Beyin bölgesi, beynin belirli yapısal ve işlevsel özellikler taşıyan kısmını ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Beyin plastisitesi, beynin yapısal ve işlevsel olarak değişebilme yeteneğidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Biçimcilik, bir düşünce, sanat eseri veya sistemin anlamını içeriğinden çok yapısal formu üzerinden değerlendiren felsefi yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Biçimsel mantık, içeriğinden bağımsız olarak akıl yürütmenin yapısal geçerliliğini inceleyen mantık dalıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Bilge, bilgiyi yalnızca teorik olarak değil, ahlaki ve pratik yaşamla bütünleştirmiş kişidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilgelik, doğru bilgiyi doğru zamanda ve doğru amaçla kullanabilme yetisidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilgi, bir öznenin bir nesne hakkında doğru ve gerekçelendirilmiş bilişsel içeriğe sahip olması durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilgi felsefesi, bilginin kaynağını, doğruluğunu ve imkanını inceleyen felsefe dalıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilgi kaynağı, bilginin ortaya çıktığı ve temellendirildiği temel dayanakları ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilgi sınırları, insan bilgisinin geçerli ve anlamlı olabileceği alanların sınırlarını ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilgi türleri, bilginin kaynağına, yöntemine ve kullanım amacına göre yapılan sınıflandırmalardır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilgi yanılgısı, doğruluğu yeterli biçimde temellendirilmemiş inançların bilgi olarak kabul edilmesi durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilim, yöntemli gözlem, deney ve akıl yürütme yoluyla bilgi üretme etkinliğidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Bilimin sınırları, bilimsel yöntemin açıklama gücünün ulaşabildiği alanları ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilimsel açıklama türleri, olguların farklı yöntemsel çerçevelerle temellendirilme biçimleridir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilimsel bilgi, bilimsel yöntemle üretilmiş, sınanabilir ve eleştiriye açık bilgidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilimsel devrim, hâkim paradigmanın yerini köklü biçimde yeni bir paradigmanın almasıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilimsel yöntem, bilimsel bilginin üretilmesinde kullanılan sistemli araştırma ve sınama sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilimsellik, bir bilginin bilimsel ölçütlere uygun olma niteliğidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilinç, öznenin kendisinin ve deneyimlerinin farkında olma durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilinç durumu, bireyin farkındalık, uyanıklık ve deneyim düzeyini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Bilinçaltı, bireyin farkında olmadığı düşünce, duygu ve eğilimlerin zihinsel düzeyini ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilinçdışı, bireyin farkında olmadığı ancak düşünce ve davranışlarını etkileyen zihinsel süreçler alanıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Bilincin akışı, zihinsel yaşantının kesintisiz, dinamik ve sürekli bir süreç olarak işlediğini ifade eden yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilinçlilik, öznenin kendi deneyimlerinin farkında olması ve onlara yönelmesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Biliş, algı, bellek, düşünme ve problem çözme gibi zihinsel etkinliklerin bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilişsel süreç, bilginin algılanması, işlenmesi ve kullanılmasını kapsayan zihinsel işlemler dizisidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilişselcilik, zihni bilgi işleme süreçleriyle açıklayan psikolojik ve felsefi yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilmek, bir öznenin bir nesne hakkında doğru bir yargıya ulaşması edimidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Birey, toplumsal yapı içinde yer alan tekil insan varlığıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Birincil kaynak, tarihsel olayın gerçekleştiği dönemde üretilmiş doğrudan belge ve tanıklıklardır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Birlik, çokluğun ötesinde tekli ve bütüncül olma durumunu ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bürokrasi, kurallara dayalı, hiyerarşik ve yazılı işleyişe sahip yönetim sistemidir.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Bütün, parçaların bir araya gelmesiyle oluşan fakat onlardan daha fazla anlam taşıyan yapıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bütün-parça ilişkisi, bir yapının anlamının hem bütün hem de parçalar üzerinden kurulmasını ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Çağ, tarihsel gelişimde belirgin niteliklerle ayrılan geniş zaman dilimidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Cahil, bilgiye sahip olmayan veya bilgiyi bilinçli biçimde reddeden kimseyi ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Câiz, yapılması veya terk edilmesi dinen serbest bırakılmış, herhangi bir sevap veya günah sonucu doğurmayan fiilleri ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Cebir, sayılar ve semboller arasındaki ilişkileri denklemler yoluyla inceleyen matematik dalıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Cebriyye, insan fiillerinde özgür iradenin bulunmadığını, her şeyin Allah tarafından zorunlu olarak belirlendiğini savunan kelam ekolüdür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Cedel, karşı tarafı ikna etmeyi veya susturmayı amaçlayan tartışma yöntemidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Cehalet, bilginin eksikliği, yanlış bilgiye sahip olma ya da bilmediğinin farkında olmama durumunu ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Cehennem, dini düşüncede ahlaki sorumluluğun sonucu olarak tasarlanan ceza ve mahrumiyet alanını ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Cehmiyye, insan iradesini neredeyse tamamen reddeden, ilahi sıfatları te’vil eden ve cebirci görüşleriyle bilinen erken dönem kelam ekolüdür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Çelişki, bir düşünce veya önermede birbirini dışlayan yargıların birlikte bulunmasıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Çelişmezlik ilkesi, aynı özne ve bağlamda bir önermenin aynı anda hem doğru hem yanlış olamayacağını ifade eden temel mantık ilkesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Cemaat, ortak inanç, amaç veya değerler etrafında bir araya gelen insan topluluğudur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Cemiyet, ortak kurallar ve ilişkiler çerçevesinde örgütlenmiş insan topluluğudur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Cennet, dini inançlarda erdemli yaşamın karşılığı olarak tasarlanan mutluluk ve ödül alanını ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Cevher, kendi başına var olabilen ve niteliklerin (arazların) dayandığı ontolojik temel olarak kabul edilen varlıktır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Ceza, hukuka aykırı bir fiil işleyen kişiye devlet tarafından uygulanan yaptırım türüdür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Çıkarım, verilen öncüllerden mantıksal olarak bir sonuca ulaşma işlemidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Cins, ortak özellikleri bulunan birden fazla türü kapsayan üst düzey kavramsal sınıflamayı ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Çirkin, estetik beklentilere uymayan ve beğeni uyandırmayan niteliktir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Çokluk, birden fazla varlık ya da öğenin birlikte bulunma durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Conatus, her varlığın kendi varlığını sürdürmeye ve kudretini artırmaya yönelik içsel yönelimini ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Cumhuriyet, egemenliğin halka ait olduğu ve yöneticilerin seçimle belirlendiği yönetim biçimidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Cüzî irade, insanın kendi fiilleri üzerinde tercih yapabilme yetisini ifade eden kelam kavramıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Dalga, enerjinin veya bilginin uzayda ve zamanda düzenli bir biçimde yayılmasıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Darwinizm, türlerin zaman içinde doğal seçilim yoluyla evrimleştiğini savunan biyolojik kuramdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Dasein, insanın dünyada-oluşunu, kendi varlığını anlayabilen ve sorgulayabilen varlık olma kipini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Almanca

Tanım: Davranış, bireyin içsel ve dışsal uyaranlara verdiği gözlemlenebilir tepkilerdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Davranışçılık, yalnızca gözlemlenebilir davranışları bilimsel inceleme konusu yapan yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Davranışsal model, davranışların uyarıcı-tepki ilişkisi içinde açıklanmasını amaçlayan teorik yapıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Dayanak, bir iddia veya düşüncenin arkasında bulunan destekleyici unsurdur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Değer, bir şeyin tercih edilmesini, önemsenmesini veya amaç olarak görülmesini sağlayan ölçüttür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Değer hiyerarşisi, değerlerin önem ve öncelik derecelerine göre sıralanmasını ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Değer yargısı, bir şeyin iyi, kötü, doğru ya da yanlış olması gerektiğine dair normatif hükümdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Değerlendirme, bir şeyin değerini veya anlamını belirli ölçütlere göre tartma işlemidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Değerlilik, bir yargının ya da eylemin belirli değer ölçütlerine uygun olma durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Değişim, bir varlığın veya durumun zaman içinde farklı bir hale gelmesi sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Değişken, farklı değerler alabilen matematiksel semboldür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Deist, Tanrı’nın evreni yarattığını ancak yaratılıştan sonra evrene müdahale etmediğini savunan kişidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Deizm, Tanrı'nın evreni yarattığını ancak sonrasında evrene müdahil olmadığını savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Delil, bir iddiayı aklen destekleyen ve kabul edilebilir kılan gerekçedir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Demokrasi, siyasal iktidarın kaynağının halk olduğu yönetim biçimidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Deney, belirli değişkenler kontrol edilerek yapılan sistemli sınama sürecidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Deneycilik, bilginin temel kaynağının duyusal deneyim olduğunu savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Deneyim, öznenin dünya ile etkileşimi sonucunda elde ettiği bilinç içeriklerinin bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Deneyim ötesi, duyusal tecrübenin sınırlarını aşan ve doğrudan deneyimle doğrulanamayan alanı ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Deneysel fizik, doğa olaylarını gözlem ve deney yoluyla inceleyen fizik dalıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Deontoloji, eylemlerin ahlaki değerini sonuçlarına değil, ödev ve kurallara uygunluğuna göre değerlendiren etik yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Disiplin

Tanım: Deskriptif, olanı betimleyen ve değer yüklemesi içermeyen yaklaşımı ifade eder.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Destan, bir toplumun tarihsel ve kahramanlık anlatılarını içeren epik eserdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Determinist, tüm olayların önceden belirlenmiş nedenlerle gerçekleştiğini savunan kişidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Deterministik sistem, başlangıç koşulları verildiğinde gelecekteki tüm durumları kesin olarak belirlenebilen sistemdir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Determinizm, evrende gerçekleşen her olayın zorunlu nedenler zinciriyle belirlendiğini savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Devlet, belirli bir toprak üzerinde egemenlik kuran siyasal örgütlenmedir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Didaktik, öğretmeyi amaçlayan ve açıklayıcı bir yöntemle bilgi aktarmaya odaklanan yaklaşımı ifade eder.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Didaktizm, düşünce veya sanat eserlerinde öğretme ve yönlendirme amacının öne çıkmasını ifade eden yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Diğergamcılık, bireyin başkalarının yararını kendi çıkarlarının önünde tutmasını erdemli bir tutum olarak benimsemesini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Dikkat, zihinsel kaynakların belirli bir uyarana yöneltilmesi sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Diktatör, siyasal iktidarı sınırsız ve denetimsiz biçimde kullanan yönetici figürdür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Diktatörlük, yürütme, yasama ve çoğu zaman yargı yetkisinin tek bir kişi veya dar bir kadroda toplandığı yönetim biçimidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Dil, düşüncelerin ve anlamların simgeler aracılığıyla ifade edilmesini ve paylaşılmasını sağlayan sistemdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Dil oyunu, dilin belirli yaşam biçimleri ve pratikler içinde kazandığı işlevsel kullanım tarzıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Dilbilgisi, bir dilin yapı ve kullanım kurallarını inceleyen alandır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Dilbilim, dili yapısal ve işlevsel yönleriyle inceleyen bilim dalıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Dilsel değişim, bir dilin zaman içinde geçirdiği yapısal ve anlamsal dönüşümlerdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Dilsel yapı, bir dilin ses, biçim ve anlam düzeneklerinin bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Din, kutsal kabul edilen varlık, ilke veya gerçeklik etrafında şekillenen inanç, pratik ve anlam sistemidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Dinî deneyim, bireyin kutsal veya ilahi olarak yorumladığı yoğun ve öznel yaşantı biçimidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Dinî dil, kutsal, Tanrı ve inançla ilgili anlamları ifade eden sembolik ve metaforik dil biçimidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Direniş, bireylerin ya da toplulukların haksız, baskıcı veya meşru görülmeyen bir otoriteye karşı bilinçli biçimde karşı koymasıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Disteist, Tanrı’nın varlığını kabul etmekle birlikte onun ahlaken iyi olmadığını veya insanlara karşı kötücül olduğunu savunan kişidir.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Disteizm, Tanrı’nın var olduğunu kabul etmekle birlikte onun ahlaken iyi olmadığını savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Distopya, baskıcı, adaletsiz veya insanlık dışı bir toplumsal düzen tasviridir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Diyalektik, düşüncenin ve gerçekliğin karşıtlıklar, çelişkiler ve aşılmalar yoluyla geliştiğini savunan felsefi yöntemdir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Diyalektik materyalizm, gerçekliğin maddi temelde ve diyalektik süreçler yoluyla değiştiğini savunan felsefi yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Doğa durumu, toplumsal ve siyasal düzen kurulmadan önceki varsayımsal insan durumunu ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Doğa yasası, doğada geçerli olan düzenli ve genellenebilir ilişkileri ifade eden bilimsel ilkedir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Doğal dil, toplumlar tarafından kendiliğinden gelişmiş iletişim sistemidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Doğal hukuk, insan doğasından veya akıldan türeyen evrensel hukuk ilkelerini savunan yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Doğal seçilim, çevre koşullarına daha iyi uyum sağlayan canlıların hayatta kalıp üreme şansının artmasını ifade eden biyolojik süreçtir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Doğal tutum, dünyanın varlığını sorgulamadan kabul eden gündelik bilinç halidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Dogma, doğruluğu tartışmaya kapalı olarak kabul edilen inanç veya öğretidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Dogmatik, sorgulamaya kapalı biçimde doğruluğu kesin kabul edilen görüşleri savunan yaklaşımı ifade eder.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Doğru, bir yargının, eylemin ya da önermenin belirli ölçütlere ve bağlama uygun olması durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Doğrulama, bir önermenin gözlem, deney veya ampirik verilerle desteklenmesi sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Doğruluk, bir önerme ya da yargının gerçeklikle uyumlu olması durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Doktrin, belirli bir düşünce sisteminin tutarlı ve öğretisel biçimde sunulmasıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Dönem, belirli özelliklerle ayrılan zaman dilimidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Döngüsel tarih, tarihsel olayların doğrusal ilerlemeden ziyade tekrar eden evreler halinde gerçekleştiğini savunan tarih anlayışıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Dua, kulun Allah’a yönelerek istemesi, yakarması ve bilinçli bir ilişki kurmasıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Düalist, düalizm görüşünü benimseyen ve gerçekliği ikili bir yapı olarak ele alan kişidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Düalizm, gerçekliğin iki temel ve indirgenemez ilke veya tözden oluştuğunu savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Dünya görüşü, bireyin varlık, bilgi, değer ve anlam hakkında sahip olduğu bütüncül düşünce çerçevesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Dünyevileşme, birey ve toplumun anlam, değer ve amaçlarını aşkın olandan ziyade dünya merkezli referanslarla kurması sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Düşünce, zihnin kavramlar, imgeler ve yargılar aracılığıyla kurduğu etkinliktir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Düşünme, zihnin kavramlar, imgeler ve yargılar arasında kurduğu bilinçli ilişkiler sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Düşünme biçimi, bir kişinin veya geleneğin sorunlara yaklaşma ve anlam kurma tarzıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Düşünür, toplumsal, siyasal veya felsefi konular üzerine derinlemesine düşünen kişidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Duygu, bireyin içsel ve dışsal uyaranlara verdiği öznel yaşantısal tepkidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Duyum, dış dünyadan ya da bedenden gelen uyarıların bilinçte oluşturduğu en temel yaşantıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Düzen, öğelerin belirli bir ilkeye göre uyumlu ve ilişkili biçimde yerleşmesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Düzlem, matematikte iki boyutlu, sonsuz genişliğe sahip ve kalınlığı olmayan geometrik yüzeydir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Ebedî, varlığının bir sonu bulunmayan, yoklukla karşılaşmayan ve süreklilik arz eden şeyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Efsane, tarihsel bir kişi veya olaya dayanan halk anlatısıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Egemenlik, bir siyasal otoritenin en üstün ve bağımsız yetkiye sahip olmasıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Ego, bireyin kendilik bilincini ve gerçeklikle kurduğu dengeyi temsil eden benlik yapısıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Egoizm, bireyin kendi çıkarını ahlaki ölçüt olarak temel alması gerektiğini savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Egzistansiyalizm, insanın özünü özgür seçimleriyle oluşturduğunu savunan felsefi akımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Egzistansiyalizm, insanın önce var olup sonra kendini tanımladığını savunan felsefi akımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Ehl-i Hadis, dini hükümlerde Kur’an ve sahih hadisi esas alarak akli yorumu sınırlı tutan erken dönem İslam düşünce geleneğidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Ehl-i Re'y, nassların yorumunda akli kıyası ve içtihadı öne çıkaran erken dönem İslam düşünce yaklaşımıdır. Hanefi geleneğin zeminini oluşturmuştur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Ehl-i Sünnet, Hz. Muhammed’in sünnetini ve sahabenin icmasını esas alan, İslam’ın ana inanç ve amel çizgisini temsil eden çoğunluk geleneğidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Ekol, ortak yöntem, yaklaşım veya düşünce etrafında şekillenen entelektüel topluluğu ifade eder.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Ekspresyonizm, dış gerçeklikten çok öznel duygu ve içsel yaşantının ifadesini amaçlayan sanatsal akımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Eleman, bir kümenin içinde yer alan tekil nesnedir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Eleştirel teori, toplumsal yapıları iktidar, ideoloji ve tahakküm ilişkileri açısından sorgulayan düşünce geleneğidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Eleştirel yorum, metni yalnızca anlamayı değil, varsayımlarını sorgulamayı da amaçlayan yorum biçimidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Eleştiri, bir düşünceyi, iddiayı veya yapıyı gerekçeleriyle birlikte sorgulama ve değerlendirme etkinliğidir.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Disiplin

Tanım: Emek, belirli bir amaç doğrultusunda harcanan fiziksel veya zihinsel insan etkinliğini ifade eden temel toplumsal ve iktisadi kavramdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Empati, bir bireyin başka bir kişinin duygu, düşünce ve deneyimlerini onun bakış açısından anlayabilme yetisidir.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Emperyalizm, bir devletin başka toplumlar üzerinde siyasal, ekonomik veya kültürel egemenlik kurmasıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Empirizm, bilginin temel kaynağının duyusal deneyim olduğunu savunan epistemolojik görüştür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Enerji, bir sistemin iş yapabilme veya değişim oluşturabilme kapasitesidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Engizisyon, Orta Çağ’da kilise tarafından sapkınlıkla mücadele amacıyla kurulan dini yargı sistemini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Enkarnasyon, ilahi varlığın insan bedeni alarak dünyada görünür hale gelmesini ifade eden teolojik öğretidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Entüisyonizm, sezgiyi bilginin temel kaynağı olarak kabul eden görüştür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Epistemik, bilgi, bilme ve gerekçelendirme ile ilgili olan her şeyi ifade eden sıfattır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Epistemoloji, bilginin kaynağı, yapısı ve geçerliliği üzerine çalışan felsefe disiplinidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Epokhe, varlığa dair yargıların geçici olarak askıya alınması işlemidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Erdem, ahlaki mükemmelliği ve doğru karakter özelliklerini ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Eş‘ârîyye, Ebu’l Hasan el-Eş‘arî tarafından kurulan, ilahi kudreti merkeze alan ve aklı vahyin hizmetinde konumlandıran Sünnî kelam ekolüdür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Esbâb-ı nüzul, Kur’an ayetlerinin hangi olay veya soru üzerine indirildiğini inceleyen ilim dalını ve bilgileri ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Eschatoloji, ölüm, ahiret, kıyamet ve nihai son üzerine geliştirilen teolojik öğretidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Eşitlik, bireylerin temel hak ve değerler bakımından ayrım gözetilmeksizin ele alınmasıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Eşitsizlik, bireyler veya gruplar arasında kaynak ve haklara erişimdeki dengesizliktir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Eski Ahit, Yahudi kutsal metinlerini ve Hristiyanlığın kabul ettiği ilk kutsal metinler bütününü ifade eder.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Disiplin

Tanım: Estetik, güzellik, sanat ve beğeni yargılarının doğasını inceleyen felsefe dalıdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Etik, ahlaki değerlerin, erdemlerin ve doğru eylemin felsefi temellerini inceleyen disiplindir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Etimoloji, kelimelerin kökenini, tarihsel gelişimini ve anlam dönüşümlerini inceleyen disiplindir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Evrensel yasa, tüm zaman ve koşullarda geçerli olduğu varsayılan ahlaki veya doğal ilkeyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Evrim, canlı türlerinin nesiller boyunca yapısal ve işlevsel değişim geçirmesi sürecidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Eylem, bilinçli niyetle gerçekleştirilen ve anlam taşıyan insan davranışıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Ezelî, başlangıcı olmayan, zaman içinde meydana gelmemiş ve varlığı için bir ilk ana ihtiyaç duymayan şeyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Farklılık, varlıkların ya da kavramların birbirinden ayrılmasını sağlayan ontolojik ve düşünsel ayrımdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Farz, yapılması kesin ve bağlayıcı şekilde emredilen, inkârı küfür sayılan fıkhî hüküm türüdür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Faşizm, aşırı milliyetçi ve otoriter bir siyasal ideolojidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Fatalizm, olayların önceden kaçınılmaz biçimde belirlendiğini savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Fedakârlık, bireyin kendi çıkar, konfor veya menfaatlerinden bilinçli olarak vazgeçerek başkalarının yararını gözetmesi anlamına gelir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Federalizm, siyasal yetkinin merkez ile yerel birimler arasında anayasal olarak paylaştırıldığı yönetim sistemidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Felsefi akım, ortak varsayımlar ve problemler etrafında şekillenen düşünce yönelimidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Felsefi teizm, Tanrı inancını vahiyden ziyade akıl, mantık ve metafizik temellerle savunan teistik yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Feminizm, toplumsal cinsiyet temelli eşitsizlikleri eleştiren ve eşitliği savunan düşünsel ve siyasal harekettir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Fenâ, insanın benlik iddiasından vazgeçerek ilahi hakikat karşısında yokluk bilincine ulaşması hâlidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Fenomen, bir şeyin bilince ve deneyime göründüğü biçimdir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Fenomenoloji, bilinçte göründüğü haliyle deneyimleri betimlemeyi amaçlayan felsefi yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Fenomenolojik ontoloji, varlığı bilinçte göründüğü haliyle ele alan ve deneyimi temel alan ontolojik yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Fenomenolojik tutum, doğal tutumun askıya alınmasıyla bilincin deneyime yönelmesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Fenomenolojik yöntem, epokhe ve betimleme yoluyla bilinç deneyimlerini inceleme tekniğidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Feodal, toprak mülkiyeti ve kişisel bağlılık ilişkilerine dayalı toplumsal ve siyasal yapıyı ifade eder.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Fideist, dini inançta aklın değil imanın belirleyici olduğunu savunan kişi veya yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Fideizm, dini inançların akılsal temellendirmeye değil, imana ve teslimiyete dayandığını savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Fiil, bir varlığın sahip olduğu gücü etkin hale getirerek ortaya koyduğu edimsel gerçekleşmedir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Fıkh-ı ekber, İslam’da inanç esaslarını konu alan büyük fıkıh olarak kelâm ve akaid ilmini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Fıkıh, İslam dininde bireysel ve toplumsal davranışlara ilişkin hükümleri inceleyen ilim dalıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Filozof, varlık, bilgi, değer ve anlam üzerine sistemli düşünme faaliyeti yürüten kişidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Disiplin

Tanım: Fizik, doğadaki madde, enerji, hareket ve etkileşimleri temel yasalar aracılığıyla inceleyen bilim dalıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Fonem, bir dilde anlam ayırt eden en küçük ses birimidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Fonksiyon, bir kümenin her elemanını başka bir kümenin tek bir elemanına eşleyen ilişkidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Form, bir varlığın biçimini ve özünü belirleyen yapısal ilkeyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Formalizm, bir düşünce, sanat ya da bilim alanında biçimi ve yöntemi içerikten bağımsız ya da ondan üstün gören yaklaşımı ifade eder.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Formel mantık, düşüncenin içeriğinden bağımsız olarak, önermelerin ve çıkarımların biçimsel yapısını inceleyen mantık dalıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Frekans, bir dalganın birim zamanda gerçekleştirdiği titreşim sayısıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Gavs, tasavvufî düşüncede manevî âlemin merkezinde bulunduğuna inanılan ve ilahî yardıma vesile olduğu kabul edilen en yüksek velî makamını ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Gayri formel mantık, doğal dilde kurulan argümanları bağlam, ikna ve anlam ilişkileri içinde inceleyen mantık alanıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Gazap, haksızlık, kötülük veya ahlaki sapma karşısında ortaya çıkan yoğun tepki ve öfke hâlini ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Geçerlilik, öncüller doğru kabul edildiğinde sonucun zorunlu olarak çıkması durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Geçici agnostisizm, belirli bir konuda mevcut bilgi imkânlarının yetersiz olduğunu kabul eden; ancak ilkesel olarak bilinemezlik iddiasında bulunmayan temkinli epistemik tutumdur.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Geçmiş, şimdiki zamandan önce gerçekleşmiş olaylar bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Geist, bireysel ve toplumsal bilinç düzeylerini kapsayan, tarihsel olarak gelişen tin kavramıdır.

Detay
Etimoloji

Almanca

Tanım: Gelenek, inanç, değer ve uygulamaların kuşaklar boyunca aktarılmasıyla oluşan süreklilik yapısıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Geleneksel, geçmişten devralınmış değer ve pratiklere dayanan yaklaşımı ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Genellenebilirlik, bilimsel sonuçların benzer durumlara uygulanabilme kapasitesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Genlik, bir dalganın denge konumundan olan maksimum sapma miktarıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Geometri, noktalar, doğrular, düzlemler ve şekiller arasındaki uzamsal ilişkileri inceleyen matematik dalıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Gerçeklik, var olanın, algı ve düşünceden bağımsız ya da onlarla ilişkili olarak ele alınan durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Gerekçelendirme, bir iddiayı destekleyen nedenleri ve delilleri sunma işlemidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Gerileme, toplumsal veya kültürel gelişmenin önceki bir düzeyin altına düşmesi durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Gnostik, kurtuluşun gizli ve seçkin bir bilgiye sahip olmakla mümkün olduğuna inanan kişidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Gnostisizm, insanın kurtuluşunun gizli, seçkin ve içsel bir bilgiye (gnosis) erişimle mümkün olduğunu savunan dini-felsefi öğretidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Gönderim, bir dilsel ifadenin belirli bir nesneye veya duruma yönelmesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Görünüş, bir varlığın ya da olgunun algıya sunulan biçimi ya da dışsal tezahürüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Gösteren, bir göstergenin ses, yazı veya görsel biçim gibi algılanabilir yönüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Gösterge, başka bir şeyi temsil eden veya ona işaret ederek anlamın kurulmasını sağlayan birimdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Gösterilen, bir göstergenin işaret ettiği kavram veya anlam boyutudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Gözlem, olguların doğrudan ya da araçlar yoluyla sistemli biçimde incelenmesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Gözlem problemi, özellikle kuantum mekaniğinde ölçüm yapan gözlemcinin fiziksel sistem üzerindeki etkisinin nasıl açıklanacağına dair tartışmayı ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Gözlemci, fiziksel bir sistemi ölçen, tanımlayan veya referans çerçevesi oluşturan konumdur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Grup, belirli bir etkileşim ve aidiyet içinde bulunan bireyler topluluğudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Güç, bir varlığın etki yaratma, değiştirme veya direnme kapasitesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Güçler ayrılığı, yasama, yürütme ve yargı yetkilerinin farklı organlara dağıtılması ilkesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Güçlü agnostisizm, Tanrı’nın veya metafizik gerçekliğin ilkece ve mutlak olarak bilinemez olduğunu savunan epistemolojik tutumdur. Bu görüşe göre bilgi eksikliği geçici değil, yapısaldır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Güçlü ateizm, Tanrı’nın var olmadığını ileri süren ve bu yokluğu savunan metafizik bir iddiadır. Zayıf ateizmden farklı olarak bilinçli bir reddiye içerir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Günah, dini ve ahlaki normlara aykırı kabul edilen bilinçli eylemleri ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Güvenilirlik, bir yöntem veya bilginin tutarlı ve tekrarlandığında benzer sonuçlar üretme niteliğidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Güzel, estetik yargı kapsamında haz ve beğeni uyandıran niteliktir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Haber-i sadık, doğruluğu kesin olan ve bilgi ifade eden haber türünü ifade eder. Kelamda vahiy ve mütevatir haber bu kapsamdadır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Hacim, bir cismin uzayda kapladığı üç boyutlu alanı ifade eden nicel bir özelliktir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Hadis, Hz. Muhammed'e atfedilen söz, fiil ve takrirlerin rivayet yoluyla aktarılan ifadeleridir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Hafıza, geçmiş deneyimlerin zihinde saklanması ve gerektiğinde yeniden çağrılması yetisini ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Hak, bireyin hukuk ve ahlak tarafından tanınan meşru talep ve yetkileridir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Hakikat, bir şeyin olduğu gibi ortaya konulması veya açığa çıkması durumudur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Hakkaniyet, hukukun soyut ve genel kurallarının somut durumlarda adil biçimde uygulanmasını amaçlayan ilkedir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Haklar, bireyin hukuken ve ahlaken meşru kabul edilen talep ve özgürlükleridir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Hal, tasavvufta kulun çabasıyla değil, ilahi lütufla ortaya çıkan geçici manevi idrak ve duygu durumudur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Halife, İslam geleneğinde peygamberin ardından gelen siyasal ve dini liderdir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Hanbeli, Kur’an ve sahih sünnete sıkı bağlılığı esas alan fıkıh mezhebidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Hanefi, İslam hukukunda akıl yürütmeye (re’y), kıyasa ve genel ilkelere geniş yer veren fıkıh mezhebidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Haram, İslam hukukunda yapılması kesin olarak yasaklanan fiil ve davranışları ifade eder. Haramlar, bireysel ve toplumsal zararları önlemeye yönelik ilahi sınırlardır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Hareket, bir cismin zamana bağlı olarak konum değiştirmesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Haricilik, büyük günah işleyen kimseleri dinden çıkmış kabul eden, iman ile ameli ayrılmaz gören ve siyasi itaatsizliği meşrulaştıran erken dönem İslam mezhebidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Hatırlama, bellekte saklanan bilgilerin bilinçli olarak yeniden çağrılması sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Havass, bilgi, güç veya statü bakımından toplumun seçkin kesimini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Hazcılık, haz ilkesini merkeze alan ahlaki ve yaşam tarzı yaklaşımıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Hedonizm, haz ve mutluluğu insan yaşamının temel amacı olarak gören ahlaki öğretidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Helal, İslam hukukunda yapılmasına izin verilen, dinen yasaklanmamış fiil ve davranışları ifade eder. Helal alan, insanın meşru tasarruf ve özgürlük sahasını oluşturur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Hermeneutik, metinlerin ve anlamların yorumlanmasını konu alan felsefi yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Hermeneutik daire, anlamanın parça ile bütün arasındaki karşılıklı ilişkiyle gerçekleştiğini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Hiç, varlığın mutlak yokluğunu ya da düşüncenin sınırını ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Hiçlik, yalnızca var olmayanı değil, varlığın anlamını açığa çıkaran ontolojik bir sınır durumunu ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Hicri, Hz. Muhammed’in Mekke’den Medine’ye hicretini başlangıç kabul eden zaman ve tarih sistemini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Hidayet, insanın doğru yolu bulması ve bu yolda yönlendirilmesi anlamına gelir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Hikmet, varlıkların anlam ve amacını kavramaya yönelik derin bilgeliktir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Hilafet, İslam dünyasında siyasal ve dini otoriteyi temsil eden kurumdur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Hipostaz, bir özelliğin veya kavramın bağımsız ve somut bir varlık gibi ele alınmasını ifade eden felsefi terimdir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Hipotez, bilimsel araştırma sürecinde test edilmek üzere ileri sürülen geçici ve sınanabilir önermedir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Hıristiyan, Hz. İsa’yı merkez alan Hristiyan inancını benimseyen kişiyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Histerik, duygusal tepkileri aşırı ve denetimsiz biçimde yaşayan bireyi tanımlayan bir nitelemedir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Hız, bir cismin birim zamanda aldığı yolun büyüklüğünü ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Hudus, bir varlığın sonradan meydana gelmiş olmasını ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Hukuk, bir toplumda davranışları düzenleyen ve yaptırımlarla desteklenen normlar bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Hukuk düzeni, bir toplumda geçerli olan hukuk normlarının oluşturduğu sistemli bütündür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Hukuk normu, davranışları düzenleyen ve yaptırımlarla desteklenen bağlayıcı kuraldır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Hukuksallık, bir eylemin, kararın veya düzenlemenin yürürlükteki hukuk normlarına uygun olması durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Hukuk–ahlak ilişkisi, hukuki normların ahlaki değerlerle olan bağını inceleyen felsefi problem alanıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Hukuk–siyaset ilişkisi, hukukun siyasal iktidarla olan karşılıklı etkileşimini konu edinen alandır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Hüküm, bir mesele hakkında bağlayıcı nitelikte verilen karar veya değerlendirmedir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Hükümet, devletin yürütme yetkisini kullanan siyasal organıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Hümanizm, insanı merkeze alan ve insan aklını temel alan düşünce akımıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: İbadet, insanın Tanrı’ya yönelik bilinçli yönelme ve bağlılık eylemlerinin bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: İçeriksel mantık, akıl yürütmelerin geçerliliğini içerik ve anlam bağlamında ele alan mantık yaklaşımıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: İçkin, bir varlığın ya da ilkenin bulunduğu alanın içinde kalarak var olmasını ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: İçsel deneyim, öznenin kendi zihinsel yaşantılarına dolaysız biçimde erişmesini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: İdea, felsefede duyusal değişimden bağımsız, değişmez ve akılsal olarak kavranan öz veya form anlamına gelen temel kavramdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: İdeal, yetkinlik ve mükemmellik ölçütü olarak tasarlanan düşünsel hedeftir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: İdealizm, gerçekliğin temelinin düşünce veya zihinsel yapılar olduğunu savunan felsefi görüştür.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: İdeoloji, toplumsal ve siyasal gerçekliği açıklayan, yönlendiren bütünlüklü düşünce sistemidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: İdeolojik konum, bireyin ya da grubun siyasal, toplumsal ve felsefi fikirler içindeki konumlanışını ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: İdol, mutlaklaştırılan ve sorgulanmadan yüceltilen nesne veya kişidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: İfade, düşünce, duygu veya niyetlerin dilsel ya da simgesel yollarla dışa vurulmasıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: İgnostik, Tanrı kavramının tanımsal olarak sorunlu ve anlamsal açıdan belirsiz olduğunu savunan kişidir.

Detay
Etimoloji

İngilizce

Tanım: İgnostisizm, Tanrı kavramı açık ve tutarlı biçimde tanımlanmadıkça Tanrı’nın varlığına dair tartışmaların anlamsız olduğunu savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

İngilizce

Tanım: İkincil kaynak, birincil kaynaklara dayanarak sonradan oluşturulmuş yorum ve analizlerdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: İktidar, bireylerin veya kurumların başkalarının davranışlarını yönlendirme, biçimlendirme veya belirleme gücüdür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: İlah, ibadet edilen, mutlaklaştırılan veya en yüce kabul edilen varlıktır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: İlahî sıfatlar, Tanrı’ya atfedilen nitelik ve yetkinlikleri ifade eden kavramlardır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: İlerleme, insanlığın tarihsel süreçte bilgi, teknik veya ahlak bakımından geliştiği düşüncesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: İlerlemeci tarih, insanlık tarihinin bilgi, ahlak veya özgürlük açısından sürekli ileriye doğru geliştiğini savunan tarih anlayışıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: İletişim, anlam ve bilginin göstergeler aracılığıyla aktarılması sürecidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: İlham, insanın kalbine doğan ve doğruya yönelten sezgisel bilgi veya yönlendirme halidir; bağlayıcı değildir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: İlim, bilme yetisi ve bilgi sahibi olma durumunu ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: İlim, bir şeyin olduğu hâl üzere idrak edilmesini ifade eden bilgi türüdür. İslam felsefesi ve kelâmında ilim, hem insan bilgisi hem de Allah’ın ezelî ve kuşatıcı bilgisi bağlamında ele alınır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: İlişkisel ontoloji, varlıkların bağımsız özler olarak değil, ilişkiler içinde ve ilişkiler yoluyla var olduğunu savunan ontolojik yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: İlk neden, var olan her şeyin nihai kaynağı olan, kendisi başka bir nedene dayanmayan ontolojik ilkeyi ifade eder. Özellikle kozmolojik argümanlarda Tanrı kavramının temellendirilmesinde kullanılır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: İlke, bir düşünce sisteminin veya varlık anlayışının kendisinden hareket ettiği temel kabuldür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: İllet, bir şeyin varlığını veya oluşunu açıklayan temel neden olarak kabul edilir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: İlliyet, neden ile sonuç arasında kurulan zorunlu ilişkiyi ifade eden nedensellik ilkesidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: İlm-i istidlal, aklî çıkarım ve delillendirme yoluyla bilgiye ulaşmayı konu edinen ilimdir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: İlm-i Tevhîd, Allah’ın birliğini, sıfatlarını ve fiillerini aklî ve naklî delillerle ele alan ilim dalıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: İlzam, karşı tarafın kabul ettiği ilkelerden hareketle onu zorunlu bir sonuca götürme yöntemidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: İman, bir inanç içeriğini kesin bilgiye dayanmaksızın güven ve bağlılıkla kabul etme hâlidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: İmgelem, zihnin duyusal veriler olmaksızın imgeler üretme ve bu imgeleri düzenleme yetisidir. Kavramsal düşünce ile algı arasında aracılık eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: İmkân, bir şeyin var olmasının ya da gerçekleşmesinin mümkün olma durumudur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: İmkânsızlık, mantıksal veya ontolojik olarak gerçekleşmesi mümkün olmayan durumu ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: İmtihan, insanın irade, ahlak ve inanç bakımından sınanmasını ifade eden kelami kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: İnanç, bir önermeyi kesin bilgiye dayanmaksızın doğru kabul etme tutumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: İnanç–akıl ilişkisi, dini kabuller ile rasyonel düşünmenin uyumu veya çatışmasını konu alan felsefi problem alanıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: İnceleme, bir konunun ayrıntılı ve sistemli biçimde ele alınmasıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: İncil, Hristiyanlıkta Hz. İsa’ya nispet edilen kutsal metinler bütününü ifade eder.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: İndeterminizm, evrende gerçekleşen olayların zorunlu ve kesin neden-sonuç ilişkileriyle tamamen belirlenmediğini savunan felsefi görüştür.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: İnsan, bilinç, akıl, dil ve irade yetileriyle dünyayı anlamlandıran tarihsel ve toplumsal bir varlıktır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: İnsan doğası, insanın temel eğilimleri, yetileri ve karakteristik özellikleri üzerine yapılan felsefi varsayımlar bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: İnsanbiçimcilik, insan özelliklerinin insan dışı varlıklara, özellikle Tanrı’ya atfedilmesi eğilimini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: İrade, öznenin bir eylemi gerçekleştirmeye veya belirli bir yönde karar vermeye yönelik isteme ve yönelme yetisidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: İrfan, bilgi ile ahlak ve hikmetin bütünleştiği derin kavrayış biçimidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Irk, insan topluluklarını fiziksel özelliklere dayalı olarak sınıflandırmaya çalışan, bilimsel ve sosyolojik olarak tartışmalı bir kavramdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: İş, bir kuvvetin bir cisim üzerinde yer değiştirme oluşturması sonucu aktarılan enerjidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: İsevi, Hz. İsa’ya nispet edilen inanç, öğreti veya topluluğu ifade eden bir terimdir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: İslam, Allah’ın birliğini kabul ederek O’na teslim olmayı esas alan ilahi dinin adıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: İspat, bir önermenin doğruluğunu mantıksal çıkarımlarla kesin olarak gösterme sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: İstek, bireyin bir nesneye, duruma veya eyleme yönelme eğilimidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: İsteme, bir öznenin belirli bir durumu gerçekleştirmeye yönelen zihinsel ve istemsel eğilimidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: İstenç, bireyin yönelme, karar verme ve eyleme geçme kapasitesini ifade eden; bilinç, arzu ve amaçla ilişkili temel felsefi kavramdır.

Detay
Etimoloji

Almanca

Tanım: İstidlal, öncüllerden mantıksal çıkarımla sonuç elde etme yöntemidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: İtaat, bireyin bir otoritenin koyduğu kurallara uyması durumudur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: İtikat, bireyin belirli bir inanç ilkesini zihinsel ve duygusal olarak benimsemesini ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: İvme, hızın zamana göre değişim oranıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: İyi, ahlaki olarak tercih edilmesi gereken ve olumlu değer taşıyan niteliktir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Kabala, Yahudilikte kutsal metinlerin batıni ve sembolik yorumlarını esas alan mistik öğretidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Disiplin

Tanım: Kader, varlıkların ve olayların belirli bir ölçü ve düzen içinde gerçekleştiğini ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Kaderiyye, insanın fiillerinde tam özgür olduğunu savunan ve ilahi kaderi sınırlı yorumlayan erken dönem kelam ekolüdür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Kadim, başlangıcı olmayan, zamanla sınırlı bulunmayan ve varlığı için başka bir nedene ihtiyaç duymayan varlık veya nitelik anlamına gelir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Kâfir, İslam inancına göre Allah’ın birliğini ve temel iman esaslarını bilinçli olarak reddeden kişidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Kâinat, var olan tüm fiziksel ve metafizik gerçekliklerin bütünü olarak, hem felsefi hem de teolojik bağlamda kullanılan kapsamlı bir varlık kavramıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Kalp, tasavvufta manevi idrak ve ilahi bilinç merkezi olarak kabul edilir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Kamusal alan, bireylerin ortak meseleleri tartıştığı toplumsal etkileşim alanıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Kanaat, yeterli gerekçeye dayanmayan fakat doğru olduğu düşünülen yargıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Kanıt, bir iddianın doğruluğunu desteklemek amacıyla sunulan gerekçelendirilmiş dayanaklardır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Kaos, düzenin bulunmadığı ya da henüz ortaya çıkmadığı, belirsizlik ve düzensizlikle karakterize edilen durumu ifade eder.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Kapital, üretim sürecinde değer üretmek amacıyla kullanılan maddi ve mali birikimi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Kapitalist, üretim araçlarına sahip olan ve sermayesini kâr amacıyla kullanan kişi veya sınıftır.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Kapitalizm, üretim araçlarının özel mülkiyete dayandığı ekonomik ve toplumsal sistemdir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Karar verme, bireyin birden fazla seçenek arasından bilinçli bir tercih yapması sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Karizmatik lider, otoritesini yasal kurallardan veya gelenekten değil, kişisel etkileyiciliğinden alan lider tipidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Kasd, kişinin bir fiile bilinçli biçimde yönelmesini ve o fiili yapmaya karar vermesini ifade eden kavramdır. Fıkıh ve ahlakta kasd, fiilin sorumluluk doğuran bilinçli yönünü belirler.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Kategori hatası, bir kavramın ait olmadığı mantıksal veya ontolojik kategoriye yerleştirilmesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Kategorik imperatif, ahlaki eylemlerin koşullara bağlı olmaksızın evrensel ve zorunlu ilkelere dayanması gerektiğini savunan Kantçı ahlak ilkesidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Kavram, birden çok nesne veya durumu ortak özellikleri altında toplayarak düşünmede kullanılan zihinsel bir yapıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Kavram kayması, bir kavramın özgün bağlamından koparılarak farklı ve hatalı bir anlamda kullanılmasıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Kavramsal, doğrudan deneyimden değil düşünsel soyutlamadan türetilmiş olanı ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Kavramsal ayrım, anlamları birbirine karışan kavramların sınırlarının netleştirilmesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Kavramsallaştırma, deneyim veya düşünce içeriğini kavramlar aracılığıyla düzenleme sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Kavrayış, bir nesne veya düşüncenin iç bağlantılarını anlayarak bütünlüklü biçimde idrak edilmesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Kaygı, bireyin kendi varoluşuna, özgürlüğüne ve olasılıklarına ilişkin farkındalıktan doğan temel ve yönsüz huzursuzluk hâlidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Kayıtsızlık, bireyin değer, acı veya sorumluluk karşısında duyarsız kalma durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Kaynak, tarihsel bilgi üretiminde kullanılan belge ve verilerin tümüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Kaza, ilahi ilim ve irade ile belirlenmiş olan şeylerin fiilen gerçekleşmesi durumudur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Kazâ, İslam kelâmında Allah’ın ezelî ilminde takdir ettiği şeylerin zamanı geldiğinde fiilen gerçekleşmesini ifade eden kavramdır. Kaderle birlikte ele alınır ve ilahi bilginin dış dünyada gerçekleşme boyutunu temsil eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Kelam, İslam inanç esaslarını akıl yürütme, mantık ve tartışma yöntemleriyle temellendirmeyi amaçlayan düşünce disiplinidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Kesb, özellikle Eş'arî kelâmında insan fiillerinin yaratılması Allah’a ait olmakla birlikte, bu fiillerin kul tarafından kazanılması anlamına gelen kavramdır. Böylece ilahi kudret ile insan sorumluluğu arasında orta bir açıklama sunar.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Keşf, tasavvufta aklî ve duyusal yolların ötesinde, kalbe doğan sezgisel bilgiyle hakikatin idrak edilmesi halidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Kesinlik, bir bilginin doğruluğundan kuşku duyulmaması durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Kesret, varlığın birlikten türeyerek çokluk, çeşitlilik ve farklılık halinde görünmesini ifade eden metafizik kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Kıdem, bir varlığın başlangıcının olmaması ve ezeli olması durumudur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Kilise Babası, Hristiyanlığın erken dönemlerinde doktrinin oluşmasına yön veren ve otorite kabul edilen teolog ve düşünürleri ifade eder.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Kimlik, bir varlığın zaman ve değişim boyunca kendisi olarak kalmasını sağlayan süreklilik ilkesidir.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Kinizm, toplumsal yapaylıkları reddeden ve sade yaşamı savunan felsefi akımdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Kırmızı Hap (Redpill), bireyin gizlendiği iddia edilen gerçekliği fark ettiğini öne süren düşünsel ve ideolojik yönelimi ifade eder.

Detay
Etimoloji

İngilizce

Tanım: Kişi, bilinçli, hak ve sorumluluk sahibi, ahlaki muhatap olarak kabul edilen insan varlığıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Kişilik, bireyin düşünce, duygu ve davranışlarında süreklilik gösteren özellikler bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Kıtasal felsefe, Avrupa kıtasında gelişen ve tarih, varlık, anlam gibi sorunlara odaklanan felsefi gelenekleri ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Kıyas, hakkında hüküm bulunmayan bir meseleye benzer bir durumdan hareketle hüküm vermedir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Klasik teizm, Tanrı'yı değişmez, zamansız, mutlak kudret ve bilgi sahibi bir varlık olarak tanımlar.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Klon, genetik olarak birebir aynı olan canlı veya hücreyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Köken, bir varlığın, düşüncenin ya da kavramın ortaya çıktığı ilk dayanak veya başlangıç noktasını ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Kolektif, bireylerin tek tek değil, ortak bir bütün olarak hareket etmesini veya değerlendirilmesini ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Kolektif bilinç, bir toplumu oluşturan ortak inanç, değer ve normların bütünü olarak tanımlanır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Kolektif davranış, belirli bir yapıdan bağımsız olarak bireylerin grup halinde sergilediği ortak davranış biçimleridir.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Kolonyalizm, bir toplumun başka bir toplumu doğrudan siyasal ve ekonomik denetim altına almasıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Komünizm, sınıfsız ve devletsiz bir toplum hedefleyen siyasal ve ekonomik öğretidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Konstrüktivizm, bilginin özne ile dünya arasındaki etkileşimde aktif olarak kurulduğunu savunan yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Kopuş, tarihsel süreçte sürekliliğin bozulduğu ani değişim durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Korelasyon, iki veya daha fazla değişken arasında birlikte değişme ilişkisini ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Korteks, beynin dış tabakası olup algı, düşünme ve bilinçle ilişkili işlevleri barındırır.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Korunum yasası, kapalı bir fiziksel sistemde belirli niceliklerin zaman içinde sabit kaldığını ifade eden temel fizik ilkesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Koşul, bir olayın gerçekleşmesi için gerekli olan fakat tek başına yeterli olmayan unsurdur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Kötü, ahlaki olarak kaçınılması gereken ve olumsuz değer taşıyan niteliktir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Kötülük argümanı, dünyadaki kötülüklerin varlığından hareketle Tanrı’nın varlığını veya niteliklerini sorgulayan argümandır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Kozmoloji, evrenin kökeni, yapısı ve işleyişini konu edinen disiplinler arası araştırma alanıdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Kozmolojik argüman, evrendeki nedensellikten hareketle Tanrı’nın varlığını savunan felsefi kanıttır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Kozmos, evrenin düzenli, uyumlu ve anlamlı bir bütün olarak kavranmasını ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Kriter, değerlendirme ve ayırt etme işlevi gören ölçüdür.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Kritisizm, bilginin imkânını, sınırlarını ve geçerliliğini eleştirel bir yöntemle inceleyen felsefi yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Kronoloji, olayların gerçekleşme zamanlarına göre sıralanmasını konu alan yöntemdir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Kuantum, enerjinin ve maddenin en küçük kesikli birimlerle ifade edildiği fiziksel yaklaşımı ifade eder.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Kuantum süperpozisyonu, bir kuantum sisteminin ölçüm yapılana kadar birden fazla olası durumda aynı anda bulunabilmesini ifade eden temel ilkedir.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Kudret, bir varlığın yapabilme ve etki edebilme gücünü ifade eden sıfattır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Kullanım, bir sözcüğün ya da ifadenin dil içinde fiilen nasıl işlediğini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Küllî irade, Allah’ın tüm varlık ve olayları kapsayan mutlak iradesini ifade eden kelam kavramıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Kült, genellikle karizmatik bir figür etrafında şekillenen, kapalı ve mutlak bağlılık isteyen inanç veya düşünce topluluğudur.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Kültür, insan topluluklarının ürettiği anlamlar, değerler, pratikler ve semboller bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Kültürel çalışmalar, kültürü iktidar, ideoloji ve kimlik ilişkileri bağlamında inceleyen disiplinlerarası alandır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Kültürel dinler, belirli bir vahye dayanmadan, toplumların tarihsel ve kültürel birikimleri içinde şekillenen inanç sistemleridir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Kültürel paradigma, bir toplumun dünyayı algılama, yorumlama ve anlamlandırma biçimini belirleyen temel düşünce çerçevesidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Küme, belirli bir özelliğe göre bir araya getirilen nesnelerin oluşturduğu soyut bütündür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Kur'an-ı Kerim, İslam inancına göre Allah tarafından Hz. Muhammed’e vahiy yoluyla indirilen, inanç, ahlak ve hukuk ilkelerini içeren kutsal kitaptır. Kelam ilminde temel referans, tefsirde ise açıklanması gereken ana metindir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Kural, belirli bir davranışı emreden, yasaklayan veya yönlendiren normdur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Kuram, olgular arasındaki ilişkileri açıklamak, düzenlemek ve anlamlandırmak amacıyla oluşturulan sistemli kavramsal bütündür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Kuramsal fizik, fiziksel olguları matematiksel modeller ve kavramsal çerçevelerle açıklamayı amaçlayan fizik dalıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Kurtuluş, insanın günah, cehalet veya varoluşsal eksiklikten nihai olarak arınması durumunu ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Kurum, toplumda belirli ihtiyaçları karşılamak üzere oluşmuş, yerleşik ve düzenleyici yapılardır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Kusur, hukuka aykırı bir fiilin failine iradi olarak yüklenebilir olması durumudur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Kütle, bir cismin hareket durumunu değiştirmeye karşı gösterdiği direnç ve madde miktarının ölçüsüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Kutsal, sıradan ve profan olandan ayrılarak özel anlam yüklenen varlık veya değerdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Kutsal metin, ilahi kaynaklı kabul edilen ve kutsallık atfedilen yazılı metindir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Kutsal Ruh, Hristiyan inancında Tanrısal varlığın etkin, yönlendirici ve kutsayıcı boyutunu ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Kutub, tasavvufî öğretide kâinatın manevî dengesini temsil eden ve velîler hiyerarşisinin merkezinde yer alan kişiyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Kütüb-i Sitte, Sünnî İslam’da en güvenilir kabul edilen altı temel hadis kitabını ifade eden hadis literatürü terimidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Kuvvet, bir cismin hareket durumunu veya şeklini değiştiren etkileşimdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Laiklik, devletin dinî inançlar karşısında tarafsız olması ve siyasal otoritenin dinî otoriteden ayrılması ilkesidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Leninist, Leninizm’in siyasal ve teorik ilkelerini benimseyen ve savunan kişi veya akımdır.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Leninizm, Marksist teoriyi devrimci pratik ve öncü parti anlayışıyla geliştiren siyasal ideolojidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Levh-i Mahfûz, İslam düşüncesinde varlık ve olayların ilahi bilgi düzeyinde kuşatılmış olduğunu ifade eden metafizik kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Liberalizm, bireysel özgürlükleri ve hukuki eşitliği merkeze alan siyasal düşünce akımıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Liberteryanizm, bireysel özgürlüğü en yüksek değer olarak gören ve devlet müdahalesini asgari düzeyde tutmayı savunan siyasal-felsefi yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Logos, akıl, söz, düzen ve anlamı bir arada ifade eden, evrensel ilke niteliğindeki felsefi kavramdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Madde, uzayda yer kaplayan ve fiziksel özelliklere sahip olan varlık türüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Mağara Alegorisi, insanların duyusal dünyayı gerçek sanmasını ve hakikate ulaşma sürecini sembolik olarak anlatan felsefi anlatıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Mağfiret, Allah’ın kulun hatasını bağışlaması ve onun olumsuz sonuçlarını örtmesi anlamına gelir. Af kavramından farklı olarak mağfiret, sadece cezayı kaldırmak değil, kusuru örtmeyi de içerir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Makam, tasavvufta müridin çaba, disiplin ve ahlaki istikrar sonucu ulaştığı kalıcı manevi dereceleri ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Maksim, bireyin eylemlerini yönlendiren öznel ilke veya kuraldır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Maliki, Medine halkının uygulamasını bağlayıcı delil kabul eden fıkıh mezhebidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Malum, bilginin konusu olan, bilinen veya bilinebilir durumda bulunan şeyi ifade eden kavramdır. Kelâm ve epistemolojide ilim ile olan ilişkisi üzerinden tanımlanır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Maniheizm, evreni mutlak iyi ve mutlak kötü olmak üzere iki ezeli ilkenin çatışması olarak açıklayan düalist bir inanç sistemidir. Işık ve karanlık karşıtlığı Maniheist kozmolojinin merkezindedir.

Detay
Etimoloji

Süryanice

Tanım: Mantık, akıl yürütmenin biçimsel kurallarını inceleyen ve geçerli düşünmeyi konu alan disiplindir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Mantıksal zorunluluk, belirli öncüller kabul edildiğinde sonucun başka türlü olamamasıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Marifet, hakikatin aklî değil, içsel ve tecrübî yolla bilinmesini ifade eden bilgi türüdür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Marksist, Marksizm’in tarih, toplum ve ekonomi anlayışını benimseyen düşünür veya siyasal özneyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Marksizm, toplumsal değişimi üretim ilişkileri, sınıf mücadelesi ve tarihsel materyalizm temelinde açıklayan felsefi ve siyasal teoridir.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Matematik, nicelik, yapı, oran ve biçim ilişkilerini soyut sembollerle inceleyen biçimsel bilimdir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Matematiksel model, bir olgu, süreç veya sistemin matematiksel ifadeler ve yapılar aracılığıyla temsil edilmesidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Materyalist, gerçekliğin temelini maddede gören felsefi görüşü benimseyen kişidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Materyalizm, var olan her şeyin temelinde maddenin bulunduğunu savunan felsefi görüştür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Mâtûrîdîyye, Ebu Mansur el-Mâtûrîdî tarafından sistemleştirilen, akla geniş yer veren ve insan sorumluluğunu vurgulayan Sünnî kelam ekolüdür. Özellikle Hanefi mezhebiyle ilişkilidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Meal, kutsal bir metnin lafzı birebir çevrilmeden, anlamının başka bir dile aktarılmasıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Meclis, halkı temsil eden ve yasama yetkisini kullanan siyasal organdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Mecusîlik, ateş kültü ve iyi-kötü düalizmiyle bilinen eski İran kökenli dini inancı ifade eder.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Mekân, varlıkların konumlandığı ve birbirleriyle ilişkisel olarak yer aldığı boyuttur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Mekruh, yapılması hoş karşılanmayan ancak kesin yasak olmayan fıkhî fiilleri ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Merhamet, başkasının acı ve kırılganlığını fark ederek bu durumu hafifletmeye yönelen ahlaki ve duygusal eğilimi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Merkezi devlet, siyasal ve idarî yetkilerin tek bir merkezde toplandığı, yerel birimlerin sınırlı özerkliğe sahip olduğu devlet modelidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Merkezi sinir sistemi, beyin ve omurilikten oluşan ve bilgiyi işleyen ana sistemdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Meşruiyet, bir iktidarın veya kuralın haklı ve kabul edilebilir sayılması durumudur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Meta-anlatı, tarih, toplum ve bilgiyi açıklamayı amaçlayan kapsayıcı ve evrensel anlatı yapılarıdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Meta-düzey, bir düşünce, kavram ya da sistemin kendisi üzerine yapılan üst düzey değerlendirme alanıdır.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Disiplin

Tanım: Meta-etik, ahlaki yargıların anlamını, doğruluk değerini ve nesnel olup olmadığını inceleyen etik alanıdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Meta-felsefe, felsefenin amacı, yöntemi, dili ve sınırlarını konu edinen sorgulama alanıdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Disiplin

Tanım: Metafizik, varlığın en genel yapısını, ilk nedenlerini ve zorunlu ilkelerini konu edinen felsefe dalıdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Metafizik (aşkın) ontoloji, varlığı deneyim ve doğa alanının ötesinde temellendiren ontolojik yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Metafiziksel naturalizm, var olan her şeyin doğaya ait olduğunu ve doğaüstü hiçbir varlık ya da açıklamanın ontolojik olarak gerçek olmadığını savunan felsefî görüştür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Metafor, bir kavramın başka bir kavram aracılığıyla anlamlandırılmasıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Metin, anlamlı bir bütün oluşturan yazılı veya sözlü ifade dizisidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Metinsel yorum, bir metnin dilsel ve anlamsal yapısının çözümlenmesi sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Metodoloji, araştırma ve bilgi üretiminde kullanılan yöntemlerin ilkelerini inceleyen disiplindir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Metot, belirli bir amaca ulaşmak için izlenen düzenli yol ve tekniktir.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Mezhep, dinî hüküm ve inançların anlaşılmasında izlenen sistemli yorum yoludur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Millet, ortak tarih, kültür, dil veya bilinç etrafında kendini bir birlik olarak algılayan insan topluluğudur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Milliyetçilik, ulusal kimliği ve ortak aidiyeti merkeze alan siyasal ideolojidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Minimalizm, gereksiz öğeleri dışlayarak sadelik ve öz vurgusunu merkeze alan estetik ve düşünsel yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Mit, evreni ve insanı açıklamaya çalışan sembolik ve kutsal anlatıdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Mitoloji, toplumların kutsal, sembolik ve açıklayıcı anlatılarını inceleyen alanıdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Model, karmaşık bir sistemi veya olguyu açıklamak ve anlamak için kullanılan sadeleştirilmiş temsildir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Modern, geleneksel yapılardan kopuşu, akılcılık, bireysellik ve ilerleme fikrini merkeze alan tarihsel ve düşünsel durumu ifade eder.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Modern teizm, Tanrı anlayışını çağdaş bilim, özgür irade ve ahlak tartışmalarıyla yeniden yorumlayan teistik yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Modernite, akıl, bilim ve bireysellik merkezli toplumsal ve düşünsel dönüşümü ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Modernizm, akıl, bilim, ilerleme ve evrensel doğrulara duyulan güveni merkeze alan düşünsel ve kültürel yönelimdir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Modernleşme, toplumların ekonomik, kültürel ve siyasal alanlarda çağdaşlaşma sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Momentum, bir cismin kütlesi ile hızının birleşimiyle tanımlanan hareket niceliğidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Monarşi, siyasal iktidarın tek bir kişi veya hanedan tarafından sürdürüldüğü yönetim biçimidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Mono, niceliksel veya ontolojik olarak tekliği ifade eden ön ek ve kavramdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Monoteizm, evrenin tek ve mutlak bir Tanrı tarafından yaratıldığı ve yönetildiği inancıdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Morfem, dilde anlam taşıyan en küçük birimdir.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Motivasyon, bireyin davranışlarını başlatan, yönlendiren ve sürdüren içsel süreçtir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Motor kontrol, kas hareketlerinin sinir sistemi tarafından düzenlenmesini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Mu‘tezile, aklı inanç alanında temel ölçüt kabul eden, ilahi adalet ve insan özgürlüğünü merkeze alan sistematik kelam ekolüdür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Mubah, İslam fıkhında yapılması veya terk edilmesi dinî açıdan bağlayıcı olmayan, kişi tercihine bırakılmış fiilleri ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Mücerret, maddi varlığa, fiziksel mekâna veya duyusal özelliklere bağlı olmaksızın varlığı düşünülebilen şeyleri ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Mücessime, Allah’a cisim ve mekân isnat eden, literalist ve aşırı yorumlara dayalı kelam anlayışlarını ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Mucize, ilahi bir müdahaleye bağlanan ve olağan doğa düzeninin dışında kabul edilen olaydır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Müellif, özgün bir düşünsel veya yazılı eseri meydana getiren, içeriğin kurucu öznesi olan kişidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Müfessir, Kur’an ayetlerini dil, bağlam ve rivayet esaslarına göre açıklayan ve yorumlayan ilim insanıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Muhabbet, bilinçli ve dengeli bir sevgi halini ifade eden kavramdır. Aşktan farklı olarak süreklilik ve ölçülülük içerir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Muhafazakârlık, geleneksel değerlerin ve toplumsal sürekliliğin korunmasını savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Muhal, varlığı aklen çelişki içeren ve gerçekleşmesi imkânsız olan durumları ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Muhammedi, Hz. Muhammed’e nispet edilen, onun örnekliğini, öğretisini veya manevi hakikatini ifade eden nitelendirici bir kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Muhayyile, duyularla elde edilen imgeleri dönüştürme, birleştirme ve yeniden kurma yetisi olarak tanımlanan zihinsel güçtür. Felsefe, psikoloji ve estetikte merkezi bir işleve sahiptir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Muhkem ayet, anlamı açık, yoruma kapalı ve hükmü net olan Kur’an ayetlerini ifade eder. İnanç ve amel esaslarının temeli bu ayetlere dayanır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Mukaddime, bir eserin ana konusuna geçmeden önce yazılan ve yöntem, amaç ve çerçeveyi açıklayan giriş bölümüdür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Mukallit, dinî veya fikrî bir görüşü delilini bilmeden, sorgulamaksızın başkasından alıp benimseyen kişidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Mümin, iman esaslarını kalben kabul eden ve güven duyan kişiyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Mümkin, varlığı da yokluğu da zorunlu olmayan, başka bir sebebe bağlı olarak var olan şeyleri ifade eden ontolojik kavramdır. İslam felsefesi ve kelâmında mümkin varlıklar, var olmak için vacip bir varlığa muhtaçtır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Mümkün, varlığı zorunlu olmayan, var da olabilen yok da olabilen varlık türüdür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Mümkün varlık, var olması da olmaması da düşünülebilen, varlığı başka nedenlere bağlı olan varlıktır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Mümkünlük, bir varlığın hem var olabilme hem de olmama potansiyeline sahip olmasıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Münafık, dışarıdan inanmış gibi görünen fakat içten inkâr eden kişiyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Münezzeh, eksiklikten, benzerlikten ve yaratılmışlara ait niteliklerden uzak ve arınmış olmayı ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Mürid, tasavvuf yolunda manevî eğitim almak amacıyla bir mürşide bağlanan kişiyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Mürşid, tasavvuf yolunda müridlere manevî rehberlik eden, ahlaki ve ruhsal olgunluğa ulaşmış kişiyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Müşebbihe, Allah’ın sıfatlarını insan özelliklerine benzeterek yorumlayan ve bu yönüyle teşbihçi kabul edilen kelam ekollerinin genel adıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Musevi, Hz. Musa’ya nispet edilen inanç, öğreti veya topluluğu ifade eden bir terimdir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Müslüman, Allah’a teslim olan ve İslam inancını benimseyen kişiyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Müşrik, Allah’a ortak koşan veya ilahî nitelikleri başkalarına atfeden kimseyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Mütefekkir, sistemli ve derinlikli biçimde düşünen, kavramlar ve problemler üzerinde zihinsel üretimde bulunan kişidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Müteşâbih, anlamı açık olmayan ve yoruma ihtiyaç duyan ifadeleri veya ayetleri tanımlar.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Müteşâbih ayet, anlamı açık olmayan, birden fazla yoruma müsait bulunan ve kesin manası Allah’a havale edilen Kur’an ayetlerini ifade eder. Bu ayetler özellikle ilahi sıfatlar ve metafizik konularla ilgilidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Mütevatir haber, yalan üzerinde birleşmeleri aklen mümkün olmayan çok sayıda kişi tarafından aktarılan ve kesin bilgi ifade eden haber türüdür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Mutlak, herhangi bir koşula veya sınıra bağlı olmayan varlık veya ilkeyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Mutlak teizm, Tanrı'nın tüm mükemmel sıfatlara sınırsız biçimde sahip olduğunu savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Muttasıf, bir varlığın belirli bir sıfatla nitelenmiş ve o sıfatı taşıyor olmasını ifade eden terimdir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Nakil, dinî bilginin vahiy, hadis ve rivayet yoluyla aktarılmasını ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Narsisizm, bireyin kendine aşırı hayranlık duyması ve kendini merkeze almasıyla tanımlanan tutumdur.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Narsist, narsisistik eğilimler gösteren ve kendini aşırı biçimde merkeze alan kişidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Naturalist, tüm olguları doğa yasalarıyla açıklayan dünya görüşünü benimseyen kişi veya yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Naturalizm, tüm olguların doğa yasaları çerçevesinde açıklanabileceğini savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Nazar, aklî düşünme, inceleme ve delil üzerinde tefekkür ederek sonuca ulaşma faaliyetini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Nebi, kendisine vahiy gelen fakat yeni bir din ya da şeriat tebliğ etmeyen peygamberdir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Neden, bir olayın veya durumun ortaya çıkmasını mümkün kılan açıklayıcı ilke ya da etkendir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Nedensellik, olaylar arasında neden ile sonuç şeklinde kurulan düzenli ve açıklayıcı ilişkiyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Nefret, bir varlığa, gruba veya duruma yönelik yoğun olumsuz duygu, reddediş ve zarar verme eğilimi içeren psikolojik tutumdur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Nefs, insanın benlik, arzu ve eğilimlerini temsil eden içsel yönüdür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Negatif ateizm, Tanrı'nın varlığına inanmak için yeterli gerekçe bulunmadığını savunan ateist yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Negatif teoloji, Tanrı'nın özüne dair olumlu niteliklerin dile getirilemeyeceğini savunan teolojik yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Nesne, bilme ve algılama ediminin yöneldiği varlık veya olgudur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Nesnel, bireysel algı ve yargılardan bağımsız olarak var olduğu kabul edilen durumu ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Nesnel ahlak, ahlaki değerlerin bireysel yargılardan bağımsız ve evrensel geçerliliğe sahip olduğunu savunan yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Nesnelcilik, bilginin ve doğruluğun öznenin algısından bağımsız olarak var olduğunu savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Nesnellik, bilgi üretiminde kişisel inanç ve duygulardan bağımsız olma ilkesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Nicel yöntem, ölçülebilir ve sayısal veriler üzerinden yapılan araştırma yaklaşımıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Nicelik, ölçülebilen ve sayısal olarak ifade edilebilen özellikleri tanımlar.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Nihilizm, evrensel anlam, değer ve amaçların varlığını reddeden felsefi görüştür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Nitel yöntem, sayısal verilerden ziyade anlam, deneyim ve yorumlara odaklanan araştırma yaklaşımıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Nitelik, bir varlığın nasıl olduğunu belirleyen ve onu diğerlerinden ayıran özelliği ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Niyaz, insanın Allah’a yönelerek içten bir yakarış, talep ve teslimiyet hâliyle dua etmesini ifade eder. Tasavvufta niyaz, kulun kendi yetersizliğini idrak ederek ilahi rahmete yönelmesidir.

Detay
Etimoloji

Almanca

Tanım: Niyet, bir eylemin veya ifadenin arkasındaki amaç ve yönelimi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Nizam, varlıkta, düşüncede veya toplumsal yapıda unsurların belirli bir düzen, ölçü ve ilişki içinde bulunmasını ifade eden kavramdır. İslam kelâmında ve felsefesinde nizam, âlemin rastlantısal değil, ilahi bir düzen içinde var olduğunu gösteren temel göstergelerden biri olarak ele alınır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Nokta, matematikte boyutsuz, konumu olan ancak büyüklüğü bulunmayan temel geometrik kavramdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Nominalist ontoloji, tümellerin gerçek bir varlığa sahip olmadığını, yalnızca isimlerden oluştuğunu savunan ontolojik yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Nominalizm, tümellerin gerçek varlıklar değil, yalnızca adlar olduğunu savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Nonteist, Tanrı inancını benimsemeyen veya Tanrı kavramını düşünce sisteminin dışında tutan kişidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Nonteizm, Tanrı kavramını merkezine almayan veya Tanrı inancını dışlayan düşünce ve inanç yaklaşımlarının genel adıdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Nöral model, sinir sisteminin işleyişini açıklamak için kullanılan kuramsal veya matematiksel temsildir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Norm, davranışları, yargıları ve toplumsal beklentileri düzenleyen kabul edilmiş ölçüttür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Normal, belirli bir bağlamda genel kabul gören ve olağan sayılan durumdur.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Normatif, neyin olması gerektiğine dair değer ve kural bildiren yargıları ifade eder.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Nörobilim, sinir sisteminin yapısını, işleyişini ve davranışla ilişkisini inceleyen disiplinler arası bilim alanıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Nörolojik bozukluk, sinir sisteminin yapısal veya işlevsel bozulmasını ifade eder.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Nöron, sinir sisteminde bilgi iletimini sağlayan temel hücredir.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Nörotransmitter, sinapslarda kimyasal sinyal iletimini sağlayan moleküldür.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Nübüvvet, ilahi mesajın peygamberler aracılığıyla insanlara iletilmesi kurumudur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Numen, deneyimle kavranamayan, şeyin kendisi olarak düşünülen varlık alanıdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Disiplin

Tanım: Nüzul, vahyin Allah tarafından peygambere belirli bir süreç içinde indirilmesini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Objektiflik, yargı ve değerlendirmelerde kişisel etkilerden bağımsız olma ilkesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Objektivizm, bilginin, ahlakın ve gerçekliğin insan bilincinden bağımsız nesnel temellere dayandığını savunan felsefi görüştür.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Ödev, bireyin ahlaki veya hukuki olarak yerine getirmesi gereken yükümlülüktür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Ödev ahlakı, bir eylemin ahlaki değerinin sonuçlarına değil, ahlaki yükümlülüğe uygunluğuna göre belirlendiğini savunan etik yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Öğrenme, deneyim yoluyla bilgi, beceri veya davranışta meydana gelen kalıcı değişimdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Oklokrasi, halkın akıl ve hukuk dışı biçimde yönetimi ele aldığı yozlaşmış yönetim türüdür.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Okur, metni yorumlayan ve anlam sürecini etkin biçimde kuran özne olarak kabul edilir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Olası varlık, varlığı zorunlu olmayan, gerçekleşmesi mümkün fakat kaçınılmaz olmayan varlıktır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Olasılık, bir olayın gerçekleşme ihtimalini ve belirsizlik derecesini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Olay, belirli bir zaman ve mekânda meydana gelen, değişim yaratan durumdur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Ölçüm, bir niceliğin belirli bir ölçü birimiyle karşılaştırılarak sayısal olarak ifade edilmesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Ölçüt, bir yargının doğruluğunu ya da değerini belirleyen temel ilkedir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Olgu, gerçekleşmiş, belirli bir durumda var olan ve doğrulanabilir nitelik taşıyan durum veya olaydır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Olguculuk, bilginin yalnızca gözlemlenebilir olgulara dayanabileceğini savunan yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Olgusal (sosyal) ontoloji, toplumsal olguların varlık statüsünü ve oluşum biçimlerini inceleyen ontolojik yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Oligarşi, siyasal gücün küçük ve ayrıcalıklı bir azınlığın elinde toplandığı yönetim biçimidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Ölüm, canlı varlığın biyolojik yaşamının sona ermesi ve insan için varoluşsal sonluluğun bilincidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Ölümlülük, insanın kaçınılmaz olarak ölecek bir varlık olduğunun bilincine sahip olması durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Oluş, varlığın durağan değil, sürekli değişim ve süreç içinde bulunduğunu ifade eden felsefi kavramdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Ön kabul, bir tartışma veya düşünce sürecine başlamadan önce doğru kabul edilen, sorgulanmamış varsayımdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Ön-anlama, bir metni veya olguyu anlamaya başlamadan önce sahip olunan varsayım ve beklentiler bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Öncül, bir akıl yürütmede sonucun dayandığı başlangıç önermesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Öndeyi, doğruluğu kabul edilen ve kanıtlanmadan kullanılan temel önermedir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Önerme, doğru ya da yanlış olma değeri taşıyan anlamlı ifadedir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Önermeler mantığı, önermelerin doğruluk değerleri ve bağlaçlar arasındaki ilişkileri inceleyen mantık dalıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Ontik, var olanların fiilî ve somut durumuna ilişkin olanı ifade eden felsefi terimdir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Ontoloji, var olanın ne olduğu, nasıl var olduğu ve varlık türlerinin neler olduğu sorularını inceleyen felsefe dalıdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Ontolojik argüman, Tanrı’nın varlığını kavramın kendisinden hareketle temellendiren felsefi kanıttır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Önyargı, deneyimden önce oluşmuş ve anlamayı yönlendiren ön kabullerdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Oran, iki niceliğin birbirine göre büyüklük ilişkisini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Orantı, iki veya daha fazla niceliğin birlikte ve tutarlı biçimde değişme ilişkisidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Ortaçağ, Antikçağ ile Yeniçağ arasında yer alan ve yaklaşık 5.–15. yüzyılları kapsayan tarihsel ve düşünsel dönemi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Otodeterminizm, bireyin kendi eylemlerinin belirleyicisi olduğunu savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Otokrasi, siyasal iktidarın denetimsiz biçimde tek bir yönetici tarafından kullanıldığı sistemdir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Otorite, meşru kabul edilen ve itaat görmesi beklenen iktidar biçimidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Otoriterlik, siyasal iktidarın sınırlı denetime tabi olduğu ve kararların merkezî biçimde alındığı yönetim anlayışıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Öz, bir varlığın ne olduğunu belirleyen zorunlu ve değişmez nitelikler bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Öz-inceleme, bireyin kendi düşünce, duygu ve zihinsel süreçlerini doğrudan gözlemlemesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Özbilinç, bireyin kendisinin bilincinde olması durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Özdeşlik, bir varlığın ya da kavramın kendisiyle aynı olmasını ifade eden temel ilkedir.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Özel alan, bireyin kamusal müdahaleden uzak kişisel yaşam alanıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Özgür irade, bireyin eylemlerini içsel zorunluluklar ve dışsal belirlenimler olmaksızın seçebilme yetisidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Özgürlük, bireyin dışsal zorlamalar olmaksızın kendi iradesi doğrultusunda eyleyebilme durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Özne, bilen, algılayan ve deneyimleyen bilinç sahibi varlıktır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Öznel deneyim, yalnızca deneyimi yaşayan özneye özgü olan bilinçli yaşantıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Öznel yorum, olayların kişisel bakış açısıyla değerlendirilmesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Öznelcilik, bilginin ve değerlerin öznenin algı ve yargılarına bağlı olduğunu savunan felsefi görüştür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Öznellik, bilginin bireysel deneyim, algı ve bakış açısına bağlı olması durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Özne–nesne ilişkisi, bilginin ortaya çıktığı temel yapıyı ifade eden felsefi ilişkidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Özsel sezgi, deneyimdeki olguların arkasındaki değişmez yapının doğrudan kavranmasıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Pandora'nın Kutusu, insan merakının kontrolsüz biçimde sonuç doğurmasını ve kötülüğün dünyaya yayılışını simgeleyen mitolojik anlatıdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Panenteizm, evrenin Tanrı'nın içinde olduğunu ancak Tanrı'nın evrenle sınırlı olmadığını savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Panoptikon, bireylerin sürekli gözetlenebileceği varsayımıyla davranışlarını disipline etmelerini sağlayan iktidar modelidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Panteizm, Tanrı ile evrenin özdeş olduğunu savunan metafizik görüştür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Panteon, belirli bir kültür veya inanç sistemindeki tanrıların bütününü ifade eder.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Paradigma, belirli bir dönemde bilimsel faaliyeti yönlendiren ortak kabuller ve yöntemler bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Paradoks, doğru gibi görünen öncüllerden mantıksal olarak çelişkili bir sonucun çıktığı düşünsel durumdur.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Parça, bir bütünün ayrılabilir ya da ayırt edilebilir bölümüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Parçacık, belirli bir konum ve özelliklere sahip, fiziksel sistemin en küçük tanımlı birimidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Parlamenter sistem, yürütmenin yasama organına karşı sorumlu olduğu siyasal yönetim biçimini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Parlamento, halkı temsilen yasa yapma yetkisine sahip olan siyasal kurumu ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Periferik sinir sistemi, merkezi sinir sistemi ile organlar arasında bağlantı kuran sinir ağlarıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Peygamber, Tanrı'dan vahiy alan ve bu vahyi insanlara ileten kişidir.

Detay
Etimoloji

Almanca

Tanım: Plastisite, sinir sisteminin deneyime bağlı olarak değişebilme kapasitesidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Platoncu ontoloji, asıl varlığın duyusal nesnelerden değil, değişmez idealar alanından oluştuğunu savunan ontolojik görüştür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Plüralizm, gerçekliğin veya değerlerin tek bir temele indirgenemeyeceğini savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Poli, çokluğu ve çoğulluğu ifade eden ön ek ve kavramdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Politeizm, evrenin birden fazla tanrı tarafından yönetildiğini savunan inanç sistemidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Politik iktidar, toplum üzerinde karar alma ve yönlendirme yetkisini ifade eden güç ilişkileridir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Politika, toplumun yönetimi, iktidarın dağılımı ve ortak karar alma süreçlerini konu edinen alandır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Popülizm, siyaseti ‘halk’ ile ‘elitler’ arasındaki karşıtlık üzerinden kuran ideolojik ve söylemsel yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Postkolonyalizm, sömürgecilik sonrası toplumsal, kültürel ve düşünsel etkileri inceleyen yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Postmodernizm, evrensel doğrulara, ilerleme anlatılarına ve mutlak temellere yönelik eleştirel yaklaşımı ifade eder.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Postulat, bir düşünce veya kuramsal sistemin işlemesi için kanıtlanmadan kabul edilen temel önermedir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Potansiyel, bir varlığın henüz gerçekleşmemiş ancak gerçekleşebilir olma durumudur.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Pozitif ateizm, Tanrı'nın var olmadığını aktif biçimde savunan ateist görüştür.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Pozitif hukuk, belirli bir toplumda geçerli olan yazılı ve yazısız hukuk kurallarının bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Pozitivizm, geçerli bilginin yalnızca deney ve gözleme dayalı olabileceğini savunan yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Pragmatik, dilin bağlam içindeki kullanımını inceleyen alandır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Pragmatizm, düşünce ve inançların doğruluğunu pratik sonuçlarıyla değerlendiren felsefi yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Problem, düşünmeyi zorunlu kılan, hazır cevaplarla çözülemeyen ve sorgulama gerektiren bir durumdur.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Psikoloji, insan davranışlarını ve zihinsel süreçleri bilimsel yöntemlerle inceleyen disiplindir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Psikolojik kuram, zihinsel süreçleri ve davranışları açıklamayı amaçlayan sistemli açıklamalar bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Qualia, bilinçli deneyimlerin yalnızca özne tarafından yaşanan niteliksel yönlerini ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Rahmet, Allah’ın yaratılmışlara yönelik koruyucu, bağışlayıcı ve kuşatıcı merhametini ifade eden kavramdır. İslam düşüncesinde rahmet, yalnızca duygusal bir acıma değil, varlığı sürdürme ve iyiliği gerçekleştirme iradesidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Rastlantı, belirli bir amaç ya da zorunlu neden olmaksızın gerçekleştiği düşünülen olayları ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Rasyonalizm, bilginin temel kaynağının akıl olduğunu savunan felsefi yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Rasyonel, akla ve mantıksal ilkelere uygun olanı ifade eder.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Reaksiyon, bir uyarana karşı verilen, çoğu zaman hızlı, refleksif ve önceden düşünülmemiş tepkiyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Realizm, gerçekliğin insan zihninden bağımsız olarak var olduğunu savunan felsefi yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Sanatsal realizm, idealizasyonu reddederek gündelik ve toplumsal gerçekliği olduğu gibi yansıtmayı amaçlayan yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Reenkarnasyon, ruhun ölümden sonra başka bir bedende yeniden dünyaya gelmesini savunan inanç ve öğretidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Referans, bir dilsel ifadenin işaret ettiği nesne, kişi veya varlıktır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Refleksif düşünce, düşüncenin kendi süreçlerini konu edinmesidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Reform, mevcut bir yapının köklü ancak tamamen yıkıcı olmayan biçimde yeniden düzenlenmesidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Rejim, bir devletin siyasal iktidarı kullanma ve örgütleme biçimini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Resul, vahiy alan ve bu vahiy ile yeni bir şeriat ya da kitapla görevlendirilen peygamberdir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Retorik, sözlü veya yazılı anlatım yoluyla ikna etmeyi amaçlayan kuramsal ve pratik anlatım sanatıdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Ritüel, kutsal kabul edilen anlamları düzenli ve sembolik eylemler yoluyla ifade eden uygulamadır.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Rivayet, özellikle hadis ve tarih ilimlerinde bilginin isnad zinciriyle aktarılmasını ifade eden yöntem ve içeriktir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Riya, bir davranışın içten ve samimi bir niyetle değil, başkalarının beğenisini veya takdirini kazanma amacıyla yapılmasıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Rol, bireyin sahip olduğu statüye bağlı olarak toplumun ondan beklediği davranışlar bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Rölativizm, doğruluk ve değerlerin mutlak değil, bağlama göre değiştiğini savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Romantizm, akılcı ve mekanik dünya görüşüne karşı duygu, hayal gücü ve bireyselliği öne çıkaran düşünsel ve sanatsal akımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Rönesans, Orta Çağ sonrası Avrupa’da antik düşüncenin yeniden canlanmasıyla ortaya çıkan kültürel ve felsefi dönüşüm dönemidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Ruh, canlılığı, bilinci ve idraki mümkün kılan metafizik varlık ilkesidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Ruhul-Kudüs, ilahi vahiy, destek ve yönlendirme ile ilişkilendirilen; İslam ve Hristiyan teolojilerinde farklı anlam katmanlarına sahip kutsallık atfedilen metafizik bir kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Sabit, belirli bir bağlamda değeri değişmeyen matematiksel büyüklüktür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Saçma, mantıksal tutarlılık ya da anlam beklentisini karşılamayan, insanın anlam arayışıyla çelişen durumu ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Saf Aklın Eleştirisi, insan aklının deneyimden bağımsız olarak neleri bilebileceğini ve bilginin sınırlarını araştıran felsefi eserdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Şafii, delil hiyerarşisini sistematik biçimde kuran fıkıh mezhebidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Safsata, geçerli veya doğruymuş gibi görünen fakat mantıksal hata içeren akıl yürütmedir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Sağduyu, insanın doğal muhakeme yetisiyle dengeli ve makul kararlar verebilme kapasitesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Sahabe, Hz. Muhammed’i görmüş, ona iman etmiş ve bu iman üzere vefat etmiş Müslümanları ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Salt, herhangi bir dış unsurdan, karışımdan veya belirleyici etkenden arındırılmış; saf ve indirgenmiş hâli ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Saltanat, siyasal iktidarın hanedan yoluyla devredildiği yönetim biçimidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Şamanizm, doğa ruhları, atalar ve spiritüel varlıklarla ilişki kurulduğuna inanılan, ritüel ve trans merkezli geleneksel inanç sistemidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Disiplin

Tanım: Satanist, Satanizm olarak adlandırılan inanç veya felsefi yaklaşımları benimseyen kişidir.

Detay
Etimoloji

İbranice

Tanım: Satanizm, şeytan figürünü gerçek ya da sembolik biçimde merkeze alan inanç, felsefe veya kültürel yönelimleri ifade eder.

Detay
Etimoloji

İbranice

Tanım: Sayı, nicelikleri ifade etmek için kullanılan soyut matematiksel birimdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Schrödinger'in Kedisi, kuantum mekaniğinde gözlem yapılana kadar bir sistemin birden fazla durumda bulunabileceğini göstermek için tasarlanmış düşünce deneyidir.

Detay
Etimoloji

Almanca

Tanım: Sebep, bir varlığın veya olayın meydana gelmesine yol açan etkeni ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Sekülerizm, toplumsal düzenin ve kamusal alanın dinî referanslardan bağımsız olarak yapılandırılmasını savunan düşünce biçimidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Selef-i Salihin, Hz. Muhammed’in sahabesi, tabiîn ve tebeu’t-tabiîn nesillerini kapsayan, İslam’ın inanç ve amel anlayışının en saf ve güvenilir biçimde temsil edildiği ilk üç kuşağı ifade eden kavramdır. Bu nesiller, kelam ve fıkıh tartışmalarında ölçü kabul edilmiştir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Selefiyye, ilk üç nesil Müslümanların (selef) anlayışını esas alan, nass merkezli ve te’vilden kaçınan kelam ve inanç yaklaşımıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Semantik, dilde anlamın oluşumunu ve değişimini inceleyen alandır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Semavi dinler, kaynağının ilahi vahiy olduğu kabul edilen ve peygamberler aracılığıyla bildirilen dinleri ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Sembol, doğrudan gösterim yerine dolaylı ve çok katmanlı anlamlar taşıyan göstergedir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Sentez, farklı unsurların yeni ve bütüncül bir yapı oluşturacak şekilde birleştirilmesidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Septisizm, kesin bilginin mümkün olmadığını veya sürekli kuşku altında tutulması gerektiğini savunan felsefi görüştür.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Sermaye, üretim süreçlerinde kullanılan, değer üretme ve artırma kapasitesine sahip birikmiş maddi veya maddi olmayan kaynakları ifade eder.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Ses, konuşma sırasında üretilen işitsel titreşimdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Sevap, dini ve ahlaki düşüncede doğru ve iyi eylemlere atfedilen olumlu karşılığı ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Sevgi, bir varlığa yönelen ilgi, bağlılık ve değer verme yönelimi olarak ortaya çıkan temel duygusal ve ahlaki ilişkidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Şeyh, dinî ilimlerde veya tasavvuf yolunda otorite kabul edilen, rehberlik yapan kimseyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Seyr, insanın nefs merkezli varoluştan ilahi hakikate yönelen manevi yolculuğunu ifade eden tasavvufi kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Sezgi, akıl yürütmeye başvurmaksızın doğrudan kavrama yetisidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Sezgicilik, bilginin sezgi yoluyla doğrudan kavranabileceğini savunan yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Sıfat, bir varlığın niteliğini ve nasıl olduğunu ifade eden özelliklerdir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Sıfır, matematikte yokluğu temsil eden ve sayı sisteminin düzenlenmesini sağlayan temel kavramdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Şiilik, Hz. Ali ve onun soyundan gelen imamların ilahi olarak tayin edildiğini savunan, imameti inancın merkezine yerleştiren İslam mezhep ve düşünce geleneğidir. Siyasi liderlik anlayışı zamanla teolojik ve kelami bir doktrine dönüşmüştür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Simetri, bir sistemin belirli dönüşümler altında değişmeden kalma özelliğidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Sinaps, nöronlar arasında sinyal aktarımının gerçekleştiği bağlantı noktasıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Sınıf, toplumda benzer ekonomik ve sosyal koşullara sahip bireylerin oluşturduğu gruptur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Sinir, elektriksel ve kimyasal sinyalleri ileten biyolojik yapıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Sinir sistemi, vücuttaki bilgi iletimini ve koordinasyonu sağlayan biyolojik ağdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Şirk, Allah’a ait olan ilahlık, rububiyet veya ibadet vasıflarının başkalarına nispet edilmesidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Sistem, öğeleri arasında düzenli ve anlamlı ilişkiler bulunan bütünlüklü düşünsel veya ontolojik yapıdır.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Siyasal, siyasetle ve toplumsal iktidar ilişkileriyle ilgili olan nitelikleri ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Siyasal düzen, bir toplumda iktidarın örgütleniş biçimini, kurumlar arasındaki ilişkileri ve yönetim yapısını ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Siyasal yükümlülük, bireyin siyasal otoriteye karşı uyması beklenen kurallar ve sorumluluklar bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Siyaset, toplumda iktidarın, yönetimin ve ortak yaşamın düzenlenmesine ilişkin etkinlikler bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Skeptik, bilgi ve hakikat iddialarına karşı temkinli, sorgulayıcı ve eleştirel yaklaşan kişidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Skeptisizm, kesin ve mutlak bilginin mümkün olup olmadığına yönelik sistematik şüpheyi savunan felsefi görüştür.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Sofist, Antik Yunan’da bilgi, ahlak ve hakikatin göreli olduğunu savunan ve retorik beceriye ağırlık veren düşünürlere verilen addır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Sofizm, doğruluktan çok ikna etmeyi amaçlayan düşünce ve tartışma anlayışıdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Sokratik yöntem, doğru bilgiye ulaşmak için sistemli soru sorma yoluyla yapılan felsefi tartışma yöntemidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Sömürü, bir grubun emeğinin ya da kaynaklarının başka bir grup tarafından adaletsiz biçimde kullanılmasıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Somut, duyularla algılanabilen, fiziksel varlığa sahip olan nesne veya olguları ifade eden kavramdır. Felsefe ve bilimde deneysel alanla ilişkilidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Sonlu, sınırları bulunan; nicelik, zaman veya varlık bakımından başlangıç ve bitişe sahip olan şeyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Sonsuz, başlangıcı veya sonu olmayan, niceliksel ya da niteliksel olarak sınırlanamayan varlık veya süreçtir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Sonuç, bir akıl yürütmede öncüllerden çıkarılan nihai yargıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Sorgulama, kabul edilmiş görünen bilgileri, inançları veya yargıları sistemli biçimde soruşturma sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Soru, bilinmeyeni açığa çıkarmak veya bilinenleri sınamak amacıyla yöneltilen düşünsel taleptir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Sorumluluk, bireyin eylemlerinin ahlaki veya hukuki sonuçlarını üstlenebilme durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Sosyal adalet, toplumsal kaynakların, fırsatların ve yükümlülüklerin adil biçimde dağıtılmasını ifade eden ilkedir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Sosyal olgu, bireylerin dışında var olan ve onları etkileyen toplumsal gerçekliktir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Sosyal yapı, toplumdaki rollerin, kurumların ve ilişkilerin oluşturduğu düzenli bütündür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Sosyalizm, üretim araçlarının toplumsal mülkiyetini savunan siyasal ve ekonomik görüştür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Sosyoloji, toplumsal yapıların ve ilişkilerin bilimsel incelemesidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Söylem, dilin belirli tarihsel, toplumsal ve iktidar ilişkileri içinde örgütlenmiş kullanım biçimidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Soyut, doğrudan duyularla algılanamayan, zihinsel ve kavramsal olarak var olan olguları ifade eder. Matematik, mantık ve metafizikte temel bir kategoridir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Soyutlama, nesnelerin veya durumların belirli özelliklerini ayırarak düşünsel olarak ele alma işlemidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Söz, anlam iletme amacı taşıyan dilsel ifadedir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Sözce, belirli bir zaman, mekân ve bağlam içinde üretilmiş somut dilsel ifadedir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Sözcük, dilde tek başına ya da bağlam içinde anlam taşıyabilen temel birimdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Sözdizim, cümle içindeki kelime ve ögelerin düzenlenişini inceleyen dil alanıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Statü, bireyin toplum içindeki saygınlık, konum ve haklar bakımından sahip olduğu yeridir.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Statüko, mevcut güç ilişkilerinin ve düzenin korunması durumudur.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Sudur teorisi, varlığın Tanrı'dan iradi bir yaratma değil, zorunlu bir taşma yoluyla meydana geldiğini savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Sufi, tasavvuf yolunu benimseyen ve manevi arınmayı esas alan kişidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Sülûk, müridin belirli ahlaki ve manevi ilkeler doğrultusunda, rehber eşliğinde yürüttüğü sistemli manevi eğitim sürecidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Sünnet, Hz. Muhammed'in sözleri, fiilleri ve onaylarını ifade eden temel İslami kaynaktır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Sünnetullah, Allah’ın evrende ve toplumlarda işleyen değişmez yasalarını ifade eden kelâmî kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Sünnî Kelâm, Ehl-i Sünnet inançlarını akli ve nakli delillerle temellendiren kelam geleneğidir. Bu çatı altında Mâtürîdîyye ve Eş‘ârîyye ekolleri yer alır ve iman, kader, sıfatlar gibi konular sistemli biçimde ele alınır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Sünnilik, Hz. Muhammed’in sünnetini ve sahabenin ortak anlayışını esas alan, İslam inanç ve amel alanında çoğunluğu temsil eden ana mezhep ve düşünce geleneğidir. Kelamda Eş‘arîlik ve Mâtürîdîlik, fıkıhta ise Hanefi, Maliki, Şafii ve Hanbeli mezhepleri Sünni çatı altında yer alır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Şüphe, bir yargının doğruluğu veya yanlışlığı konusunda karar verilememesi durumudur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Şüpheci teizm, Tanrı'nın amaçlarının insan aklıyla tam kavranamayacağını savunan teistik yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Süreç, zaman içinde aşamalı olarak gerçekleşen değişim ve oluşlar bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Süreç ontolojisi, varlığı sabit özler yerine sürekli değişen süreçler olarak ele alan ontolojik yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Süreç teizmi, Tanrı'nın evrenle karşılıklı etkileşim içinde ve süreçsel bir ilişki içinde olduğunu savunan teizmdir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Süreklilik, bir varlığın ya da sürecin kesintiye uğramadan devam etmesi durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Sürrealizm, bilinçdışı, düşler ve rastlantısallık yoluyla gerçekliğin ötesine geçmeyi hedefleyen sanatsal akımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Tabakalaşma, toplumun hiyerarşik katmanlar halinde örgütlenmesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Tahkiki iman, araştırma, akıl yürütme ve delile dayanarak kazanılan bilinçli iman biçimidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Tahmin, mevcut bilgi ve modellerden hareketle geleceğe veya bilinmeyene dair çıkarımda bulunmadır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Taklidi iman, araştırma ve delile dayanmaksızın başkalarından öğrenilerek benimsenen iman biçimidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Takva, insanın Allah bilinciyle hareket ederek yanlışlardan sakınması ve sorumluluk bilinciyle yaşamasıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Takva, kişinin Allah’a karşı sorumluluk bilinciyle hareket etmesi ve sakınma hâlinde olmasıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Talmud, Yahudilikte Tevrat’ın yorumlarını ve dini hukuk tartışmalarını içeren temel metinler bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Disiplin

Tanım: Tanıklık, bir olaya doğrudan şahit olan kişinin aktardığı bilgi ve anlatımdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Tanım, bir kavramın ne olduğunu, onu diğer kavramlardan ayıran özellikleriyle ifade etme girişimidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Tanrı, mutlak, aşkın ve en yüce varlık olarak düşünülen metafizik kavramdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Tanrıbilim, Tanrı’nın varlığı, nitelikleri, fiilleri ve insanla ilişkisini konu edinen sistematik düşünsel disiplindir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Tanrıcılık, evreni yaratan ve yöneten bir Tanrı'nın varlığını kabul eden inanç ve düşünce biçimidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Tarih, geçmişte gerçekleşmiş insan etkinliklerini konu alan disiplin ve bilgi alanıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Tarih bilinci, geçmişi anlama, yorumlama ve bugüne anlamlı biçimde bağlama yetisidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Tarih yazımı, geçmişin belirli yöntem ve yaklaşımlarla yazılı hâle getirilmesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Tarihin yönü, tarihsel sürecin belirli bir amaca, ilerlemeye veya döngüye sahip olup olmadığına ilişkin felsefi sorudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Tarihsel, bir olgunun belirli bir zaman ve bağlam içinde değerlendirilmesini ifade eden niteliktir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Tarihsel anlam, geçmiş olayların güncel yorumlar aracılığıyla kazandığı anlam boyutudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Tarihsel bağlam, bir olayın gerçekleştiği dönemin koşulları ve ilişkiler bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Tarihsel materyalizm, toplumsal ve tarihsel gelişmeleri maddi üretim ilişkileri temelinde açıklayan yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Tarihsel neden, belirli bir tarihsel olayın ortaya çıkmasına katkı sağlayan etkenler bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Tarihsel olay, geçmişte gerçekleşmiş ve tarihsel anlam atfedilen olaydır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Tarihsel perspektif, olayları ve düşünceleri kendi dönemlerinin sosyal, siyasal ve kültürel koşulları içinde değerlendirme yaklaşımıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Tarihsel yorum, bir metni veya olguyu kendi dönemsel koşulları içinde anlamayı amaçlayan yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Tarihsel zaman, insan eylemleri ve anlamlandırmalarıyla şekillenen zaman anlayışıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Tarihselcilik, düşünce ve metinlerin ancak ortaya çıktıkları tarihsel koşullar içinde anlaşılabileceğini savunan yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Fransızca

Tanım: Tarikat, belirli bir manevî öğretinin ve pratiğin takip edildiği tasavvufi örgütlenme biçimidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Tasavvuf, insanın nefsini arındırarak hakikate ve ilahi yakınlığa ulaşmasını amaçlayan düşünce ve yaşayış yoludur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Tebaa, siyasal iktidara bağlı olan ancak yönetime katılma ve egemenliği belirleme yetkisine sahip olmayan yönetilenler topluluğunu ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Tebaa, siyasal iktidara bağlı olan ancak yönetime katılma hakkı bulunmayan kişi veya topluluktur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Tefsir, Kur’an ayetlerinin anlamını dil, bağlam ve rivayetler ışığında açıklama faaliyetidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Teist, Tanrı’nın var olduğuna ve evrenle etkin bir ilişki içinde bulunduğuna inanan kişidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Teizm, evreni yaratan ve evrene müdahil olan kişisel bir Tanrı'nın varlığını savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Tekamül, varlıkların veya süreçlerin aşamalı ve yönelimli biçimde olgunlaşmasını ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Tekfir, bir Müslümanı inanç açısından İslam dışı ilan etme fiilidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Tekil, yalnızca bir bireye ait olan ve sayısal olarak tekrarı bulunmayan varlık ya da durumdur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Teklif, insanın yerine getirebileceği fiillerle yükümlü kılınmasını ifade eden kelami kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Tekrarlanabilirlik, bir deneyin aynı koşullarda aynı sonuçları verebilmesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Teleoloji, varlıkları ve süreçleri belirli bir amaç veya erek doğrultusunda açıklayan yaklaşımı ifade eder.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Temel, bir düşünce veya yapının üzerine kurulduğu başlangıç noktasıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Temel ilke, bir düşünce sisteminin, kuramın veya uygulamanın üzerine inşa edildiği ana varsayım veya kuraldır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Temellendirme, bir iddia veya yargının dayandığı ilkeleri ve gerekçeleri açık biçimde ortaya koyma sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Temsil, bir varlık ya da durumun başka bir varlık veya durum adına gösterilmesidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Tengricilik, Tengri merkezli inanç ve uygulamaların bütününü ifade eden dinî ve kültürel sistemdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Tengrizm, eski Türk topluluklarında gök tanrı merkezli kozmolojik ve ahlaki inanç sistemini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Tenzih, Tanrı’yı yaratılmışlara özgü niteliklerden ve benzetmelerden uzak tutmayı esas alan teolojik ilkedir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Teodise, Tanrı’nın iyiliğini ve adaletini dünyadaki kötülüğe rağmen temellendirmeyi amaçlayan yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Teokrasi, siyasal iktidarın Tanrısal iradeye dayandırıldığı yönetim biçimidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Teoloji, Tanrı, kutsal metinler ve inanç ilkelerini sistematik ve rasyonel bir biçimde inceleyen disiplindir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Teolojik yorum, kutsal metinleri ve inanç içeriklerini belirli bir inanç çerçevesinde anlamlandırma faaliyetidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Teorem, aksiyomlar ve daha önce kanıtlanmış önermelerden mantıksal çıkarımla elde edilen önermedir.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Teori, gözlem ve deneylerden elde edilen verileri açıklayan, genelleyen ve öngörü sağlayan soyut bilimsel çerçevedir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Teorik, pratik uygulamadan ziyade açıklama, anlama ve kavramsal çözümlemeye yönelik düşünsel faaliyetleri ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Tepki, bireyin içsel ya da dışsal bir uyarana karşı verdiği anlık ve çoğu zaman otomatik karşılıktır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Tercih, alternatifler arasından bilinçli olarak birini seçme edimidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Terim, belirli bir bilimsel ya da felsefi bağlamda özel ve teknik anlam taşıyan sözcüktür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Tesadüf, belirli bir amaç veya zorunlu nedensellik olmaksızın gerçekleştiği düşünülen olayları ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Teşbih, Tanrı’yı veya metafizik bir varlığı insani niteliklere benzeterek anlama ve anlatma yaklaşımını ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Teselsül, bir nedenler zincirinin başlangıcı olmaksızın sonsuza kadar geri gitmesi durumunu ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Teslis, Hristiyan inancında Tanrı’nın Baba, Oğul ve Kutsal Ruh olmak üzere üç kişilikte tek öz olarak var olduğunu savunan öğretidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Tevafuk, görünüşte rastlantı gibi duran olayların anlamlı bir düzen içinde gerçekleştiğini ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Tevhid, Allah’ın zatında, sıfatlarında ve fiillerinde bir ve eşsiz olduğunu kabul eden temel İslam inancıdır. Kelamda tevhid, tüm inanç sisteminin kurucu ilkesidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Tevil, bir metnin zahir anlamı yerine bağlam, akıl ve ilke dikkate alınarak yorumlanmasıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Tevrat, Yahudilikte Hz. Musa’ya vahyedildiğine inanılan kutsal kitabı ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Tikel, bir tümelin kapsamı içinde yer alan ancak tümü temsil etmeyen belirli alt örnektir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Timokrasi, siyasal hakların servet veya onur ölçütüne göre belirlendiği yönetim biçimidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Tin, bilinç, akıl ve özgürlüğün tarihsel süreç içinde kendini açığa vurmasını ifade eden felsefi kavramdır.

Detay
Etimoloji

Almanca

Tanım: Tiranlık, siyasal iktidarın hukuki ve ahlaki sınırlar gözetilmeksizin zor ve baskı yoluyla kullanıldığı yönetim biçimidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Topluluk, ortak değerler ve ilişkiler etrafında bir araya gelen bireyler bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Toplum, belirli kurallar ve ilişkiler çerçevesinde bir arada yaşayan bireyler topluluğudur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Toplumsal cinsiyet, kadınlık ve erkekliğe yüklenen toplumsal roller, beklentiler ve anlamlar bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Toplumsal değişim, toplumun yapısında ve ilişkilerinde zamanla meydana gelen dönüşümlerdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Toplumsal gerçeklik, toplum tarafından üretilen ve paylaşılan anlamlar bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Toplumsal hareket, ortak bir amaç doğrultusunda örgütlenen kolektif eylemler bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Toplumsal sözleşme, siyasal otoritenin bireylerin rızasına dayandığını açıklayan kuramsal modeldir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Toplumsal süreç, toplumda zaman içinde gelişen etkileşim ve değişim dizileridir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Toplumsallık, insanın başkalarıyla ilişki kurarak birlikte yaşama zorunluluğu ve yetisidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Töre, bir toplumda geleneksel olarak kabul edilmiş davranış kuralları bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Totalitarizm, siyasal iktidarın toplumun tüm alanlarını kontrol etmeyi amaçladığı yönetim biçimidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Totaliter, bireysel ve toplumsal yaşamın tüm alanlarını denetim altına alan yönetim anlayışıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Totoloji, her durumda doğru olan ve yeni bilgi üretmeyen önermedir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Tövbe, işlenen bir hatadan dolayı pişmanlık duyarak o fiilden vazgeçmek ve yeniden aynı hataya dönmemeye karar vermektir. İslam’da tövbe, ahlaki ve manevi arınmanın temel yollarından biridir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Töz, kendi başına var olan ve değişimlere rağmen varlığını sürdüren ontolojik temel olarak kabul edilir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Transandantal, deneyimi mümkün kılan zihinsel yapı ve koşulları ifade eden felsefi kavramdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Transandent, duyusal deneyimin sınırlarını aşan ve deneyim yoluyla bilinemeyen varlık veya ilkeleri ifade eder.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Tümdengelim, genel önermelerden zorunlu tekil sonuçlar çıkaran akıl yürütme biçimidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Tümel, birden çok tekil varlıkta ortak olan ve genelleme yoluyla kavranan nitelik veya kavramdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Tümevarım, tekil gözlemlerden genel sonuçlara ulaşmayı amaçlayan çıkarım biçimidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Tür, ortak nitelikleri paylaşan varlıkların oluşturduğu kavramsal veya doğal sınıflamayı ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Tutarlılık, bir düşünce veya sistem içinde çelişki bulunmaması durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Üçüncü hâlin imkânsızlığı ilkesi, bir önermenin doğru veya yanlış dışında üçüncü bir doğruluk değerine sahip olamayacağını savunur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Ulus, modern dönemde ortak kimlik ve siyasal bilinç etrafında tanımlanan toplumsal birliktir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Ulusal, bir ulusa ait olan veya onunla ilişkili nitelikleri ifade eden sıfattır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Us, insanın düşünme, kavrama, yargılama ve çıkarım yapma yetisini ifade eden zihinsel kapasitedir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Üstyapı, bir toplumda hukuk, siyaset, din ve kültür gibi kurumları ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Usûl-i fıkıh, şer‘î hükümlerin hangi kaynak ve yöntemlerle çıkarılacağını inceleyen ilim dalıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Usûlü’d-dîn, İslam dininin temel inanç ilkelerini ve bunların aklî temellendirilmesini inceleyen ilim dalıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Ütilitarizm, bir eylemin ahlaki değerini ürettiği faydaya göre belirleyen ahlak kuramıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Ütopya, gerçekleşmesi mümkün olmayan ya da tasarlanmış ideal toplum düzenini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Uyum, bireyin çevresiyle dengeli ve tutarlı bir ilişki kurması durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Uzay, cisimlerin konumlarının tanımlandığı fiziksel boyutlu yapıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Uzay-zaman, uzay ve zamanın ayrılmaz bir bütün olarak ele alındığı fiziksel yapı kavramıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Disiplin

Tanım: Vâcib, yapılması gerekli olan ancak delili farz kadar kesin olmayan fıkhî yükümlülük türüdür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Vâcibü'l Vücud, varlığı zorunlu olan ve yokluğu düşünülemeyen varlığı ifade eden metafizik kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Vacip, varlığı zorunlu olan ve yokluğu düşünülemeyen şeyi ifade eder. Kelâm ve felsefede Allah için 'vacibu'l-vücûd' kavramı kullanılırken, fıkıhta vacip, yapılması dinen gerekli olan fiilleri tanımlar.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Vahdet, çokluk içinde birliği veya tüm varlığın tek bir ilkeye dayandığını ifade eden felsefi kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Vahdet-i Mevcud, var olanların çokluğuna rağmen mevcudiyet düzeyinde bir bütünlük bulunduğunu savunan anlayıştır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Vahdet-i Vücûd, hakiki varlığın tek olduğunu ve diğer varlıkların bu varlığın tezahürleri olduğunu savunan tasavvufi öğretidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Vahhâbîlik, Muhammed b. Abdülvehhab tarafından ortaya konan, tevhidi merkeze alan, bidat kabul edilen uygulamalara karşı katı tutum sergileyen Selefî çizgide bir dini harekettir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Vahiy, ilahi kaynaktan gelen bilginin insana özel bir yolla iletilmesidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Vakıa, gerçekleşmiş ve belirli bir bağlam içinde meydana gelmiş olayı ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Var olmak, bir şeyin yalnızca mevcut olması değil, belirli bir kipte kendini ortaya koymasıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Varlık, var olan her şeyin ortak olarak paylaştığı ontolojik durumdur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Varlık felsefesi, var olmanın anlamını ve varlık türlerini konu edinen felsefe alanıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Varlık ve birlik, var olanların çokluğu ve çeşitliliğine rağmen, ontolojik düzeyde tek bir hakikate dayandığını savunan metafizik ilkeyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Varoluş, bir şeyin fiilen mevcut olması ve varlık alanında yer alması durumunu ifade eden felsefi kavramdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Varoluşçuluk, insanın önce var olup sonra kendini eylemleriyle tanımladığını savunan felsefi akımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Varsayım, doğruluğu henüz gösterilmemiş olmakla birlikte düşünceyi ilerletmek amacıyla kabul edilen önermedir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Vatandaş, bir devlete hukuki ve siyasal bağla bağlı olan bireydir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Veri, gözlem veya ölçüm yoluyla elde edilen ham bilgi parçalarıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Vicdan, bireyin kendi eylemlerini ahlaki ölçütlere göre değerlendirme yetisidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Yabancılaşma, insanın emeğine, kendisine veya toplumsal dünyaya karşı anlam ve aidiyet kaybı yaşamasıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yahudi, Yahudilik inancına mensup olan veya bu topluluğa aidiyet taşıyan kişiyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Yakin, doğruluğu konusunda hiçbir şüphe barındırmayan kesin bilgi durumudur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Yanılgı, yanlış gerekçelere dayanarak doğru olduğu sanılan düşünce veya yargıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Yanıltıcı akıl yürütme, psikolojik veya dilsel nedenlerle ikna edici görünen fakat mantıksal açıdan hatalı olan çıkarımdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Yanlılık, değerlendirme ve araştırmalarda taraflılık oluşturan eğilimdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Yanlış, bir yargının ya da eylemin geçerli kabul edilen ölçütlere uymamasıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yanlışlama, bir teori veya hipotezin deney ya da gözlemle hatalı olduğunun gösterilmesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yanlışlanabilirlik, bir önermenin ilkece deneyimle çürütülebilir olma niteliğidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yanlışlık, bir yargının veya önermenin gerçeklikle uyuşmaması durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yapay dil, belirli kurallar doğrultusunda bilinçli olarak oluşturulmuş dil sistemidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yapı, bir bütün oluşturan öğelerin aralarındaki ilişkilerle kurduğu düzenli örgütlenmedir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yaptırım, hukuk kurallarına aykırı davranışlara karşı hukuk düzeni tarafından öngörülen zorlayıcı tepkidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yaratma, varlıkların varlığa çıkarılması ve belirli bir düzen içinde sürdürülmesi sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yargı, bir şey hakkında doğru ya da yanlış olabilecek bir hüküm bildiren zihinsel edimdir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Yasa, doğada veya olgular arasında düzenli ve genellenebilir ilişkileri ifade eden ilkedir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Yasama, genel ve bağlayıcı hukuk kurallarını oluşturma yetkisini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yaşantı, bilincin doğrudan deneyimlediği anlamlı süreçtir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yazar, bir metni üreten ve anlamın ilk bağlamını oluşturan özne olarak tanımlanır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Yeni Ahit, Hristiyan kutsal kitabının Hz. İsa ve havarilerle ilgili metinleri içeren bölümüdür.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Disiplin

Tanım: Yeni Platoncular, Platon felsefesini metafizik ve mistik unsurlarla yeniden yorumlayan düşünürler topluluğudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yığın, bireylerin düşünsel ve ahlaki özerkliklerini yitirerek ortak, sorgulanmamış tepkilerle hareket ettiği toplumsal birliktelik biçimini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yokluk, var olanın bulunmaması ya da varlığa karşıt olarak düşünülen ontolojik durumdur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Yönelimsellik, bilincin her zaman bir nesneye, duruma ya da anlama yönelmiş olma özelliğidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yönetim, bir topluluğun veya kurumun düzenlenmesi ve yönlendirilmesi sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yöntem, bir amaca ulaşmak veya bir problemi çözmek için izlenen sistemli yoldur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Yorum, bir metni, olayı veya düşünceyi belirli bir bağlam ve perspektif içinde anlamlandırma etkinliğidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yorumlama, bir metnin, olayın veya olgunun anlamını bağlamı içinde açığa çıkarma sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yükümlülük, bireyin hukuk veya ahlak gereği yerine getirmek zorunda olduğu sorumluluklardır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yurttaş, bir siyasal topluluğun üyesi olarak hak ve sorumluluklara sahip bireydir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yürütme, yasama tarafından çıkarılan kuralların uygulanmasını sağlayan siyasal erkidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Zahir, bir şeyin açık ve doğrudan algılanabilen anlam katmanını ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Zahirîlik, dini metinlerin yalnızca açık ve lafzi anlamlarını esas alan, kıyas ve yorumu reddeden bir fıkıh ve düşünce ekolüdür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Zaman, olayların ardışıklığını, değişimi ve sürekliliği mümkün kılan boyuttur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Zaman bilinci, geçmiş, şimdi ve geleceğin bilinçte süreklilik içinde yaşanmasıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Zamanın ruhu, belirli bir tarihsel dönemin egemen düşünce tarzlarını, değerlerini ve zihinsel yönelimlerini ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Almanca

Tanım: Zan, doğruluğu kesin olmayan ancak doğru olma ihtimali bulunan kanaat durumudur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Zat, bir varlığın kendinde varlığını ve özünü ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Zayıf agnostisizm, Tanrı’nın varlığı hakkında şu an için yeterli bilgiye sahip olunmadığını savunan, ancak ilkece bilinemezlik iddiasında bulunmayan epistemik tutumdur.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Zayıf ateizm, Tanrı’nın varlığını reddetmekten ziyade, Tanrı inancına sahip olmama durumunu ifade eder. Bu tutum, epistemik yetersizlik veya kanıt eksikliği gerekçesiyle benimsenir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Zerdüştîlik, Zerdüşt tarafından temellendirildiği kabul edilen, iyi ve kötünün kozmik mücadelesini esas alan dini öğretidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Disiplin

Tanım: Zihin, düşünme, algılama, hatırlama ve bilinç süreçlerinin gerçekleştiği bilişsel yapıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Zihinsel durum, bir öznenin inanç, arzu, niyet ve düşünce gibi zihinsel hâllerini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Zihinsel içerik, bir zihinsel durumun neye ilişkin olduğunu ve ne anlama geldiğini belirleyen unsurdur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Zihinsel koşul, bir düşüncenin, algının veya bilginin ortaya çıkabilmesi için zihinde bulunması gereken ön şartları ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Zihinsel temsil, zihnin nesneleri ve durumları simgesel biçimde içermesidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Zihin–beden ilişkisi, zihinsel süreçler ile fiziksel beden arasındaki ontolojik ve nedensel bağın nasıl açıklanacağını konu alan problemdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Zındık, İslam düşüncesinde inançsız veya sapkın kabul edilen görüşlere sahip olduğu hâlde bunu gizleyerek mümin gibi görünen kimseyi ifade eden itikadî bir terimdir.

Detay
Etimoloji

Farsça

Tanım: Zorunlu, varlığı aklen kaçınılmaz olan ve yokluğu düşünülemeyen varlıktır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Zorunlu (doğalcı) ontoloji, varlığı doğa yasalarına indirgenmiş zorunlu ilişkiler bütünü olarak ele alan ontolojik yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Zorunlu varlık, var olmaması düşünülemeyen ve varlığı kendinden olan varlıktır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Zorunluluk, bir şeyin başka türlü olmasının imkânsız olması durumudur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Zühd, dünya nimetlerine bağımlı olmadan yaşama ve ahlaki arınmayı önceleme anlayışıdır.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin